Kent ve Köpekler 
Mario Vargas Llosa dan okuduğum 5. Kitap oldu. Kitapta askeri akademide öğrenim gelen öğrencilerin yaptıkları ve yaşadıkları anlatılıyor.
Leoncio Prado Askeri Okulu'nda 3 yıl okuyan Llosa, bir öğrenci olarak yaşadığı deneyimlerini anlatıyor.
Llosa, : "Leoncio Prado'da olduğumdan beri onun hakkında yazmak istedim... Leoncio Prado'ya karşı isyanımın bir çıkış yoluydu. Çünkü okulda bunun hiçbir belirtisini göstermeye cesaret edemezdiniz" diyor. Ve kitap yayınlandıktan sonra öfkeyle karşılanıyor ve Leoncio Prado' da törenle 1000 tanesi yakılıyor, bu da ne kadar gerçekçi olduğunu kanıtlıyor.
Vargas Llosa'nın anlattığına göre, babası onun şiir yazdığını ve edebiyatla ilgilendiğini öğrenmiş, geleceği için endişelenmiş ve ayrıca şairlerin eşcinsel olduğuna dair genel inanış nedeniyle erkekliği için de endişelenmişti. Babasına göre mükemmel panzehir Leoncio Prado Askeri Okulu'ydu. Bu nedenle Llosa, 3 yıl orada okumuş ama son sene başka okula geçmiş.
Kitaptaki karakterlerden Alberto Fernandez' in hikayesi ki lakabı Şairdir, Llosa ile benzerlik göstermektedir.
Konusuna gelince:
Askeri okuldaki öğrencilerin yaptıkları ve yaşadıkları dehşet verici. Kızılderili, beyaz, siyah, suçlu, masum, asi pek çok sınıf bir arada bulunuyor. Toplumsal normlardaki çatışmalar okula da sıçrıyor. Bu okulda erkek olma, adam olma terimleri sık sık kullanılıyor, hatta işlenen suçlar erkek oldular diye görmezden gelinebiliyor.
Teğmen Gamboa, Şair, Jaguar, Köle, Boa isimleri ve hikayeleri ön plana çıkıyor. Üst sınıfların alt sınıflara zorbalıkları ve nihayetinde eğitim sırasında bir öğrencinin ölümü kurum içindeki makamlarda adaleti sorgulatıyor.
Kitaptaki şu alıntı herşeyi gözler önüne seriyor:
" Olayları yasaya değil Gamboa, tam tersine yasayı olaylara uyarlamalıyız." (Sf 384)
Irkçılık ve akran zorbalığı sahneleri oldukça rahatsız ediciydi. Ama sevdiğim bir kitap oldu
·
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.