Mete Karagöl’ün kaleminden kısa bir roman, #pavyonsendromu . Bir yazarın zihinsel bir yolculuğu bir nevi.
Biraz postmodern, biraz da varoluşçu edebiyat harmanlanması ile yazılan bir psikolojik okuma.
Neden psikolojik? Çünkü kitaba ismini veren pavyon, burada fiziksel bir yapı değil,okuyunca bir metafor görevi olduğunu anlıyorsunuz. Amaç modern insanın gündelik yaşamda bastırdığı korkuları, arzuları ve suçluluk duygularını bizlere aktarmak.
Roman boyunca kah Datça'da aldık soluğu, kah Eskişehir,Ayvalık, İzmir, İğneada'da. Ama en çok İstiklâl'de Mephisto dan Çiçek Pasajına uzanmak iyi geldi bana.
İlk kitabıyla sanki biraz havaya giren, sonrasında daha iyisini yapamayacağına kanaat getirip yazma şevkini kaybeden bir yazar üzerinden anlatım. Oldukça gerçekçi! Editörü, romancısı, reklamcısı,... ve olmazsa olmaz rakı şişesi ile yeniden yaz_ama_mak üzerine sohbete katılmak isterseniz, buyrun lütfen #sendrompavyonuna.