Kendisiyle beraber mezara götürmek istemediği, söylemek istediği bir şey var ama söyleyemediği de aynı zamanda. Söyleyemiyor çünkü herkesin aklının ereceği bir öykü olmadığını düşündürüyor. Onu yürekten anlamak, ta içten duymak gerek diyor. Onun için de anlatmaktan cayıyor..
Savankul ile karşılaşmasında 17 yaşında göz alıcı bir ırgat kızı idi Tolgonay. Savankulu çalışırken seyretmek zevk veriyor ona.
Herkesin uykuda olduğu sırada Savankulla işbaşı yapar, her sabah şafakla birlikte aşkları yeniden doğardı. Bir tarlakuşları bile var. Savankulla çalışmak için kaldıkları ay ışıklı geceler.
İnsan için en büyük mutluluk budur. Çiftçinin zevki ekip biçtiğinin kendisinin olmasıdır.
Tolgonay ile Savankul evlenirler üç oğulları olur. Kasım, Muslubek, Caynak..
Bir tek sözcüğü yazmanın ölüm gibi gelmesi, sırtında koca buğday çuvalı varmış gibi ter dökmesi ve Savankul'un çocuklarından okumayı öğrenmesi..
Hepsi sıcak bir hikayenin parçasıydı ta ki savaş çıkana kadar. Tolgonayın hatırındakiler, bir savaşın insanlara yaşattığı ya da yaşatmadığı duygular..
Kitap beni çok etkiledi. Okumanızı ısrarla tavsiye ediyorum. Şimdi Diğer Cengiz Aytmotov eserlerini okumalı.
İyi okumalar..
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.