Merhaba.
Cümlelerime nasıl başlasam bilemedim.
Kitap kalp hastası, astım hastası ve kalbinin getirdiği bir çok hastalıkla boğuşan Yeşil Green'i konu alıyor.
Kalbine konulan bir çip yüzünden ölüme çok yakın bir kız ile kan kokan bir suikastçının hikayesi. Ve kalbin peşinde binlerce insan.
“Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu.”
Umut var mıydı bu ilişkide?
Aralarında Yeşil'in kalbini acıtan, içinde bir ülkeyi yok edecek bilgilerin içinde olduğu bir çip vardır sadece. Kalp ölürse yeşil ölür. Kalp ölürse adam ölür.
Maral Atmaca'nın serilerinde son kitapları hep bir aceleyle yazılmış hissiyatı veriyor bana. Ötanazi okulu da öyleydi bana kalırsa. Ama ona rağmen kitapları çok okunası. Bitirdiğim 2. serisi oluyor.
Sonunu evli mutlu çocuklu olmasını istemiyordum ama daha farklı bir şeyler de beklerdim açıkçası.
Bir spoi vereyim: mutlu son :).
İlk 3 kitapta ağlayasın gelmiyor ama son kitapta ameliyat sahnesinde gözlerim doldu hafiften (kesinlikle duygusuz değilim :d). Sanırım hiçbir kitap beni Yaralasar kadar ağlatamazdı.
Daha spoi yok size.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.