Çocukluk, Yoksulluk ve Sessiz Bir Yolculuk
"Baragan’ın Dikenleri", kısa ama iz bırakan bir roman. Panait Istrati, bu küçük hacimli kitabında öyle büyük bir dünya kuruyor ki, bazı sayfalar tek başına bir ömrü anlatıyor gibi. En çok da çocukluğun yoksullukla kesiştiği yerlerde duruyor kalem.
Küçük bir çocuğun gözünden dünyayı izliyoruz. Açlık, adaletsizlik, topraksızlık... Ama her şeye rağmen içinde bir kıvılcım taşıyan bir ruh var: Umut. Kitabın en etkileyici yanı da bu zaten. Ezilmişliği anlatırken bile içindeki direnç hissediliyor. Sessiz bir başkaldırı var, bağırmıyor ama sızlıyor.
Baragan bir coğrafya değil sadece, kaderin dikenli yolu. O yolda yürüyen çocuklar ise sadece karakter değil, her dönemden, her ülkeden mazlum insanın simgesi.
Bu kitabı bitirdikten sonra, uzun uzun düşünüyorsunuz. Belki çocukluğunuzu, belki gördüğünüz yoksullukları, belki de kendi Baragan’ınızı…
Baragan’ın Dikenleri, insanın içini sessizce acıtan, ama unutturulmaması gereken bir hikâye. Küçük yaşta büyümek zorunda kalan tüm çocuklara adanmış gibi.
··
1.214 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.