Birinci Dünya Savaşı'nı anlatan her kitapta bir parça hüzün bulurum. Sanki hep bir ayrılık gelip kapıyı çalacak gibi tetikte okurum. İster Dünya ister Türk edebiyatında olsun bu durum hiç değişmez. Belki de savaş demek ayrılık demektir. Kitabı ikinci kez okumama rağmen savaş son bulsun, mutlu olsunlar, bunlar hiç yaşanmasın diye bekledim son ana kadar. Oysa kitapların sonu hiç değişmez. Son hep kaçınılmazdır.
Okurken dönemin insanlarının farklı yaklaşımlarını görmek güzeldi. Savaşı öngöreninden savaşa karşı çıkanına kadar. Korkaklar da vardı cesurlar da. Zweig okumalarımda nedense bu kitap bana hep daha gerçekçi gelir. İnsanlar birbirinden farklı, hissettikleri farklı...
Sevdim ben. Dönemsel ya da coğrafya temelli okumalarda yer alması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.