"Bülbülüm altın kafeste, aman
Öter aheste aheste.
Ötme bülbül, yarim hasta, aman
Hasret kaldım sevdiğime.
Ben sana aldanamam yarim
Ben sana dayanamam..."
Bülbül Kapanı 2'ye başlamadan birinci kitabı tekrar okumak istedim. Her kitap ikinci kez okununca bambaşka hisler uyandırıyor. Ve ileride ne neden öyle olmuş daha iyi kavradım. İpuçlarını daha iyi takip ediyorsunuz her okuyuşta.
Gelelim kitabımıza. Timur Tönge. Gökçen'den aşinayız hepimiz. Büyük bir Loresima hayranı olduğumu biliyorsunuz bu esere de kalbimi bıraktım tekrar. Timur Tönge özel bir görevdedir. Tulpar adı ile çıkar sahneye. Mafya lideri Kralşan'ın tüm oyunlarını öğrenmek, yakınına sınmak ve onu telim etmek üzere görevlendirlir. Ama kader bu ya yıllar önce Beyrut'ta bir patlamada bir muhabiri kurtarır ve unutur hatta bu olayı. Ama Ahu yaralanan kadın unutmaz. 3 yıl sonra Kralşan'ın yanında onu görünce peşine düşer ve asker olduğunu anlar. Kralşan ise berbat bir insandır. Ahu'ya takıntılı. Ahu zor şartlarda büyümüş, annesi tarafından 40 günlük kardeşi ile terk edilmiş, babasını kaybetmiş, hem anne hem abla olmuş. Timur'un ise bebekliğinden itibaren nasıl babası tarafından sevilmediğine, hırpalandığına şahit oluyoruz. Annesi doğumda ölür ve ablası Güldeste hem ablası hem annesi olur. Timur hiç çocuk olmamıştır. Öyle zor bir hayatı olmuştur ki gelecek kitaplarda merak ediyorum neler olduğunu... Güldeste ve ona aşık Adem... Aşklarını okumak öyle güzeldi ki böyle sevmek görülmedi.
Ahu ve Timur'un Kralşan etrafında dönen ama bir yandan da fark etmeden birbirlerine görünmeyen iplerle bağlandığı durumların içinde buluyoruz kendimizi. Ne çektin be Ahuzar... Bende Timur gibi Ahu demeye başladım Ahu ve Kralşan diyalogları, laf sokmalar da mükemmel ötesiydi. Daha ne diyebilirim ki okumadıysanız okuyun. Okuduysanız bir daha okuyunKitapla kalın...
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.