Veronika, görünüşte mutlu güzel bir hayata sahip. İki kızı ve kendisini çok seven kocası var. Ama her ne olursa olsun hayatından memnun değil, hayatının ona sunduğu tekdüzelik yaşamı sıkıcı bulur. Bu yüzden intihar etmeye karar verir. Veronika intihar girişimlerini düşündükten sonra intihar etme yolunu bulur. Ona göre kadınların intiharı bile romantik olmalı. Tıpkı terk edilmiş prensesler ve Hollywood yıldızları gibi. Yaşamın, harekete geçmeden önce doğru ânı beklemekten ibaret olduğunu biliyordu Veronika. Öyle de oldu. İlaçları içip vedasını tamamlamayı bekledi. Ama ilaçları alalı on dakika olmuştuki henüz bir bedensel değişim yoktu ve Veronika’da intihar mektubu yazmaya karar verdi. Veronika, sevgisizlikten ya da ailesi tarafından sevilmediğinden, para sorunları yüzünden öldürmüyordu kendini. Birinci nedeni: Yaşamındaki her şey hep aynıydı ve bir kez gençliği sona erdi mi hep yokuş aşağı gideceği belliydi. Yaşamını sürdürmekle hiçbir şey kazanmayacaktı. İkinci neden daha felsefiydi: Veronika gazete okuyan, televizyon seyreden, dünyada olup bitenlerden haberli biriydi. Her şey yanlıştı ve kendisi herhangi bir şeyi düzeltebilecek durumda değildi. En azından kendisi öyle düşünüyordu. İntiharı seçme sebebi yaşamın ölümle son bulmasıydı. En sonunda özgürlük, sonsuza varan unutuş.
Sonra biraz aranın ardından midesinin bulandığını, gözlerinin kapandığını farketti ve bilincini kaybetti. Veronika uyandığında kendini Villet tımarhanesinde buldu. Ölmemişti biri onu oraya getirmişti. Ölmediği gibi kendisini akıl hastanesinde buldu. Doktoru ona içtiği ilaçların kalbine zarar verdiğinden dolayı beş günlük bir ömrünün olduğunu söyler. Veronika bu beş günü beklemek istemez ve başka intihar yolları arar. Hastanede Zedka diye bir hastayla tanışır. Zedka ona manevi anlamda yardım eder. Veronika bu beş günlük süreçte kimseyle konuşmak istemez. Çünkü içindeki yaşama isteğinin tekrar açığa çıkmasından tedirgindi. Kendini ölüme hazırlar. Zedka’yla vakit geçirir. Veronika zaman geçtikçe intihar ettiği için pişman olur ve yaşamak ister oysaki çok kısa ömrü kaldığını düşünür. Veronika bir gece piyano çalmak ister ve yanına gelen Eduardo onu dinler. Aralarında bir sohbet, hoşlantı, ilgi oluşur. Yaşamının son gününde hastanede kalmak istemez dışarı çıkmak ister. Doktoru İgor buna izin vermez. Eduardo’da Veronika’yı hastaneden kaçırır. Ve o günü doyasıya yaşarlar, vakit geçirirler. Yorulduklarını farkedip dışarıda uyurlar. Sabah olduğunda Veronika’nın ölmediğini görürler. Doktor İgor, ölmeyeceğini bile bile yaşamanın önemini, değerini anlamasından ötürü ona öyle söylemiştir. Yaptığı bu deney sonucunda bunun doğruluğunuda kanıtlamış oldu. Çünkü Veronika ölümle yüzleşip, ölmek istemediğini, yaşamanın ölümden daha anlamlı olduğu gerçeğini kabul eder.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.