UçuşEdebiyat
Uzun zamandır Rusya edebiyatı okumamanın üzerine Gazdanov gerçekten çok iyi geldi.
Rusya’dan Paris’e göç eden, Avrupai yaşantıyı benimsemiş bir ailenin karmaşık, çarpık ilişkilerine şahit oluyoruz. İnsanın olduğu yerde her şey mümkün dedirten bir şahitlik.
İç içe geçmiş ilişkiler ağının içinde insanın ulaşabileceği sınırları ve aslında sınırsızlıkları, aşkın vardığı noktaları, tutkuyu, daha fazlasını istemeyi anlatan, biraz rahatsız edici bir roman. Ve fakat olaylar akıp gidip yaşanırken bizler okur olarak günlük hayattaki acımasızlığımızı bırakıp, yargılarımızı bir kenara atıp sadece izliyoruz. Eleştirmeden, anlamaya çalışarak, normalimizde olmayan halimizle.
Çarpık ilişkiler yaşayan ve bunu gizlemeyen annesi Olga Aleksandrovna’nın ilişkilenmesine çocukluğundan itibaren şahit olan Seryoja’nın kendisinin de büyüdükten sonra yaşadığı çarpık ilişki acaba tesadüf mü yoksa içine doğduğu aileden edindiği gizil dolaylı tecrübelerden edindikleri mi?
Olga, eşi Sergey Sergeyeviç’te aradığı mutluluğu hiçbir zaman bulamamış ve Anna Karenina gibi bir yürekten diğerine savrulup durmuştur. Roman boyunca sadece Olga’nın değil farklı farklı karakterlerin de ilişkilerinde yaşadıkları hayal kırıklıkları ve devamında gelen arayışlar anlatılıyor. Sonunda bir şekilde aradığını bulan kişileri uzaktan takip eden biz okurlar ise sanki gerçeği bilir gibiyiz: Hep bir arayışta olan bu kahramanlarımızın bir son durakları hiç olmayacak.
Uzun tasvirleri ve ruh tahlilleriyle edebî bir zevk yaşatan, ön yargıları bir kenara bırakarak okunması gereken, hayatın içinden, iz bırakan, zamansız bir roman oldu benim için Uçuş.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.