“Bir kış sabahı çok sayida kirpi, donmamak için birbirlerine yaklaşırlar. Az sonra, oklarının farkına varıp ayrılırlar. Çünkü oklar birbirlerine batıp onları rahatsız eder. Üşüyünce, birbirlerine tekrar yaklaşırlar ve oklar rahatsız edince yine uzaklaşırlar. Daha sonra hem soğuktan donmayacakları hem de oklarin batmayacağı bir mesafe bulu orada dururlar.”
Tuğçe Isıyel’den ilişkilere, insan olmaya, yaşamaya dair psikoloji ve edebiyatla harmanlanmış sphbet tadında bir kitap.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.