Kahveni al gel:)
Kitapların iyileştirici gücüne inanıyorsanız, 2-3 günlüğüne huzurlu ve sıcacık bir dünyaya ışınlanmak istiyorsanız kendinize bir kahve yapın ve bu kitaba başlayın.
Kitapları seven, sadece okumak değil de onlarla beraber yaşamaktan da zevk alan, bir köşeye çekilip çayını, kahvesini, kitabını alınca dünyadan uzaklaşabildiğini hisseden o insanlardansanız kendinizi 
Hyunam-Dong Kitabevi ’nde masalardan birinde otururken bulacaksınız.
Kitapla ilgili çok şey söylenebilir fakat ben yazarın son sözde yazdıklarını alıntılamak istedim. “Kendi hızını ve yönünü bulan, düşüncelerle boğuşan, sarsılan, umutsuzluğa düşse de kendine inanıp bekleyen insanların hikâyelerini; çabalayıp toparlanmadıkça kendi benliğimiz de dahil olmak üzere kendimizle ilgili birçok şeyi küçümser hale geldiğimiz bu dünyada, küçük çabalarımız, emeklerimiz ve istikrarımızı savunan bir hikâye. Daha iyisini yapmalısın diyerek kendimizi zorladığımız için günlük yaşamın neşesini yitiren bizleri sıcacık kucaklayan bir hikâye.” Yazar devamında bilmem bunu becerebildim mi bilmiyorum ama diye devam eden bir cümle kurmuş. Bence ne eksik ne fazla tam da böyle bir hikaye olmuş. Edebi kaygıdan uzak, bol kahveli, bol kitaplı, akıcı tatlı bir hikaye.
Hikaye iyi bir işi ve mutlu bir evliliği olan Youngju’nun aslında hayatın akışı içerisinde gerçek mutluluğu ve hayallerini göz ardı ettiğini hissetmesiyle başlıyor ve her şeyi geride bırakarak hayallerindeki o kitabevini açıyor. Kafeye gelen her müşteri ile farklı bir hikayeye yolculuk yapıyorsunuz. İş hayatından aşk hayatına, eğitimden toplumsal ön yargılara, ekonomik kaygılardan gençlik buhranlarına... Birçok konuda dertli olan ve buraya iyileşmeye gelen insanlar. Kitabı okuyan herkesin istisnasız kendinden bir şeyler bulacağı konular. Okuyucusuna keyifli okumalar
Hyunam-Dong Kitabevi ’nde masalardan birinde otururken bulacaksınız.
Kitapla ilgili çok şey söylenebilir fakat ben yazarın son sözde yazdıklarını alıntılamak istedim. “Kendi hızını ve yönünü bulan, düşüncelerle boğuşan, sarsılan, umutsuzluğa düşse de kendine inanıp bekleyen insanların hikâyelerini; çabalayıp toparlanmadıkça kendi benliğimiz de dahil olmak üzere kendimizle ilgili birçok şeyi küçümser hale geldiğimiz bu dünyada, küçük çabalarımız, emeklerimiz ve istikrarımızı savunan bir hikâye. Daha iyisini yapmalısın diyerek kendimizi zorladığımız için günlük yaşamın neşesini yitiren bizleri sıcacık kucaklayan bir hikâye.” Yazar devamında bilmem bunu becerebildim mi bilmiyorum ama diye devam eden bir cümle kurmuş. Bence ne eksik ne fazla tam da böyle bir hikaye olmuş. Edebi kaygıdan uzak, bol kahveli, bol kitaplı, akıcı tatlı bir hikaye.
Hikaye iyi bir işi ve mutlu bir evliliği olan Youngju’nun aslında hayatın akışı içerisinde gerçek mutluluğu ve hayallerini göz ardı ettiğini hissetmesiyle başlıyor ve her şeyi geride bırakarak hayallerindeki o kitabevini açıyor. Kafeye gelen her müşteri ile farklı bir hikayeye yolculuk yapıyorsunuz. İş hayatından aşk hayatına, eğitimden toplumsal ön yargılara, ekonomik kaygılardan gençlik buhranlarına... Birçok konuda dertli olan ve buraya iyileşmeye gelen insanlar. Kitabı okuyan herkesin istisnasız kendinden bir şeyler bulacağı konular. Okuyucusuna keyifli okumalar·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.