Ne zaman vakit gece olsa...
Giriyor koynuma sanrılar.
İsimsiz bir duygunun, sayısız izi sızlıyor ruhumda.
Penceremi zorlayan rüzgar, şu duvarda asılı hırka
Hep uzaktan gelen o ayak sesleri...
Bilsen kaç el boğuyor beni, kulağımı sağır ediyor bu sessizlik.
Bilsen ne korkunç bir yalnızlık bu;
Sımsıkı sarıyor boynumu
Dokunamadığım bir dudağın,
Beni hep üşüten nefesi...