Öğrenecek çok şeyin var, öğrenilmeyen her şey: yalnızlık, kayıtsızlık, sabır, sessizlik. Tüm alışkanlıklarından, onca zaman yan yana yürüdüğün kişileri görünce yanlarına gitmekten, başkalarının her gün senin için ayırdıkları, hatta bazen senin adına savundukları yerde kahveni içmekten, yemeğini yemekten, bir türlü bitmek bilmeyen dostlukların suç ortaklığından, yıpranan ilişkilerin ödlek ve oportünist kırgınlığından sürünmekten sıyrılmalısın.”
Hayatın içinde durmaktan, oraya buraya koşuşturmaktan, bazen yaşamak sandığımızın varoluşsal sancıları içinde kıvranırken “şahit” olmayı unuttuğumuzu anımsıyorum. Belki de bunun için burdayız, şahit olup varlığımızı hissetmek için. Belki de anlam bu kadardır. Her şey bu kadar basittir. Uyuyan adam yaşamın basit bir ifade ediliş şekli.
Keyifli okumalar…
·
372 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.