LÂ
Adem ve Havva’dan bahsediliyor. Yasak meyveyi yemeye aynı anda karar verdikleri anlatılıyor. Şeytanın huzurdan kovuluşu anlatılıyor. Çocukları Habil ve Kabil’den bahsediliyor. Habil ve Kabil aynı kıza aşık oluyor ve Kabil, Habil’i öldürüyor.
1. Batın: Gizli, görünmeyen.
2. Zahir: . Görünen, görünürdeki.
3. Üzerinden bir olumsuzluk nefesi geçti.
4. Havva Adem’e : Bana, dedi, bir isim ver, varlığım olsun. Bana, dedi, sen isim ver, varlığım senin olsun. Bana öyle bir isim ver ki senin adının yanında dursun. Seni anan beni de ansın. Bir “ile” koy aramıza bizi birbirimize bağlasın.
5. Adem ve Havva başta çıplaktılar, utanma hissini bilmiyorlardı. Cennetten kovulduktan sonra utandılar. Yaprakla örtündüler.
6. Ben kendimi affetmesem bile Sen beni affet.
7. Havva’nın mahremiyetinde sırrı.
8. Bekliyorum, öyleyse gelecek.
9. Havva yine güzeldi. Su gibi değil, ışık gibi de değil. Artık toprak gibi güzeldi.
10. Havva Ademle dünyalık oldu. Suyun suya karışması gibi değil, toprağın suyu kabul etmesi gibi kabul etti Adem’i en derununa.
11. Leyli: yatılı
12. Ayrıntıda akıllı, bütünü kavramada yetersiz.
13. İnsan ancak dili kadar edeplidir.
14. Mazeretim mizacım, ben böyle yaratılmışım. (Kabil)
15. Beni kendine dahil et. (Adem Kabil’e)
16. Sözünü suskunluğuna emanet etti.
17. Sen neyin serüvenisin.
18. Beniadem: Âdemoğlu, insan.