“Hayat anlardan ibaret derler ama yanılırlar, hayat aslında sonlardan ibarettir.” diye başlayıp,
“Değil mi ki hayat sonlardan ibaret ve bittiği yer sonsuzluk, barsın sonlar daim olsun. Büyük, küçük, acı, tatlı, mutlu, mutsuz…” diyerek bitti bu güzel kitap. Masal gibi ama çok gerçek, akıcı ama konunun etkisinde akamayacak kadar etkileyici, her biri ayrı ayrı iz bırakan karakterler… Naif anlatım içinde hiç bir zaman değişmeyen kadın gerçeği…
Okumayı sevmek ayrı, okuduğun kitabın su gibi akması ayrı ama içinde var olduğun kitaplar apayrı etkide oluyor. İşte “Servi Nine ve Üç Güzeller” de benim için öyle oldu; okumayıp sanki o servi ağacının altındaki bankta, Suna’nın ikram ettiği çayı yudumlarken Suna’yı dinledim, Haydar amcanın elinden hürmetle öpüp Kıymet hala da dahil olmak üzere Servi nine ve üç güzellerin de ruhunu yad ederek ayrılıyor gibi hissettim son sayfada.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.