1925-2017 arasında yaşamış Yahudi kökenli Polonyalı sosyolog ve filozof Zygmunt Bauman tarafından yazılmış güzel bir eser.
Daha çok Postmodern felsefenin sosyolojik uyarlanmasını ve kuramsal düzeyde değerlendirmeleriyle tanınan düşünür bu eserde de benzer bir yorumbilgisini ortaya koymuştur.
Modern uygarlığı tartışarak çıkmazlarını ve insan olarak nasıl yola devam edebileceğimizi betimlemeye çalışmış.
Tarihsel olarak baktığımızda
“ilk günahı kimin işlediğini, insanın bir zamanlar doğayla barışık bir halde yaşadığı o güzel günlere kimin son verdiğini, bizi fırtınaların orta yerinde kimin çırılçıplak bıraktığını bulmak için daha çok tartışacağız. “ der.
“Çünkü 'Tanrı(nın) öldü'ğünü bilmek, geleneğin zincirlerini parçalamak yetmedi, bu kez özgürlük ciğerlerimizi yakmaya başladı. Özgürlük kendinin, ayrıca ötekinin sorumluluğunu üstlenmek, belirsizliklerle, çözülmez çelişkilerle sarmaş dolaş yaşamak, yani, modern bireyler olmak demekti. Ama ağır geldi özgürlük. Taşıyamadık. O şenlikli devrim ve isyan uğrakları hariç yeni putlar icat ettik: 'akıl', 'sözleşme', 'yasa'... gibi.
Önceden haritası çıkarılmış bir alanda 'özgürce' davranabilme, ahlaki eylemin çıkmaz sokaklarından muaf olabileceğimize inanmanın yarattığı konfor, bir süreliğine baştan çıkarıcı olabildi. Ama yalnızca bir süreliğine...”
Bu satırları okuduğunuzda sizde de benzer duygular oluşuyorsa kitabı mutlaka okumalısınız.
Ayrıca çoğumuzun karıştırdığı Ahlak ile Etik arasındaki farkı anlamak ve biri insani ilerlemelerin hatlarında yolda kullandığımız bir araç iken (ahlak) diğerinin bu hatların bir kesitinde bizi durup kalmaya zorlayan bir kavram olduğunu anlamak için okunabilir bir eser.
Kendi bulduğumuz kavramlar ve onun hayattaki davranışsal yansımalarıyla kendimizi bağlamamız ne kadar mantıklı olabilir?
İşte bu kitap bu yolda bazı işaretleri görünür kaldığı için okunmalı...
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.