Kitabı okurken gözyaşlarınızı tutamayacaksınız. Bir yahudi toplama kampını anlatan bu kitapta herkes tekdüze olan o çizgili pijamayı giyinmiş herkes zorlu koşullarda herkes mutsuz…
Nazi Almanya’sı Bruno’nun babasını işte buraya görevlendirdi. Bruno çitlerin arkasındaki yahudi bir çocukla arkadaş olur her gün onu görmeye çitlere gelir.
Çitlerin arkası onun için daha eğlenceli görünür oradakilerin neden mutsuz göründüğünü düşünür. Bir gün diğer tarafa geçmeyi düşünür. O da çizgili pijama giyecektir böylece onu tanıyamazlar yeri kazarak kendisinin geçebileceği minik bir alansan geçer.
Kampta insanlar grup halinde yürüyüşe çıkarılır ama geri dönmezler, yürüyüşe giden insanlar neden geri dönmez?
Bir süre sonra herkes Bruno’yu aramaya başlar o sırada yeni grup da yürüyüş için hazırlanır bu sefer grup içerisine sızan Bruno ve arkadaşı da vardır. Ve onlar da geri dönmemek üzere bu kamptan çıkarlar…
Aslında bakarsanız hiç büyümek istemezdim. Bazı düşünceleri hiç görmemiş, bilmemiş olmayı yeğlerdim.
Irkçılık gibi.. savaş gibi... Ama tabi bu mümkün olmuyor, dünya üzerinde insanlar var olduğu sürece.
Cengiz Aytmatov da
‘Gün Olur Asra Bedel’
Gün Olur Asra Bedel kitabında değiniyor ya bu konuya;
' iç savaş ve dünyadaki gereksiz kavgaların son bulması dileğiyle' ama ne yazık ki bu da pek mümkün değil neticede olan çocuklara oluyor, herkes yaptığının cezasını çekiyor.
Çocuklarsa büyüklerin günâhını..
Ne diyordu
Serenad kitabında
Zülfü Livaneli;
“
Her iktidar öldürür ! Kimi daha az, kimi daha çok”.
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.