E.M.Cioran-Çürümenin Kitabı
"Sıkıntıyı hiç bilmeyen kişi, çağların doğuşundan önceki dünyanın çocukluğunda bulunmaktadır hâlâ; ahı gitmiş vahı kalmış , kendi boyutlarına aldırmayan o yorgun zamana, kendi geleceğinin eşiğindeyken âniden bir yadsıma lirizmi mertebesine çıkartılmış maddeyi de beraberinde sürükleyerek çöken zamana kapalı kalır. sıkıntı, kendi kendine yarılan zamanın içimizdeki yankısıdır...boşluğun açığa çıkmasıdır, hayatı destekleyen-ya da icat eden- o sayıklamanın kurumasıdır..."
Rumen deneme yazarı Cioran’ın çok meşhur kitabı; zaman zaman anlamlandıramadığım bir öfkeye sahip.Karamsar,kötümser havasıyla insanı aşağıya çeken, oldukça yavaş ilerleyip hazmetmeye çalıştıkça kalbinizi büzüştüren cümlelerle dolu. İnsana dair birçok doğrunun dolambaçlı yollarla anlatılıyor olması biraz yorucu olsa da gerçekliğinin tartışmasız olması tüm bu kara bulut içinde tutuyor okuru.
boşluğun yelpazesi…
filancayı şu hedefin peşinde, filancayı başka bir hedefin peşinde gördüm…
insanları, birbirini tutmayan konularla büyülenmiş, her biri aşağılık ve tanımlanamaz olan tasarı ve düşlerin sihrine kapılmış gördüm… israf edilen onca ateşliğin nedenlerine akıl erdirmek için her durumu tek tek incelerken, her hareket ve çabanın anlamsızlığını anladım… insanı yaşatan hatalardan etkilenmeyen tek bir hayatvar mıdır?... kökleri küçük düşürücü olmayan, sebepleri icat edilmiş olmayan, arzularla ortaya çıkmış mitoslara sahip olmayan tek bir berrak ve şeffaf hayat var mıdır?... her tür yararlılıktan arınmış fiil nerededir?... akkorluktan tiksinen güneşte mi?... imansız bir evrendeki melekte mi?... yoksa ölümsüzlüğe terk edilmiş bir dünyada ki aylak solucanda mı?...
Dünya bu kadar.
Biz de öyle.
Şimdi tavanı izleyebilirim.
#bitavsiyemvar
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.