Bitmeyecek sandım bitti…
Kitabın başını iki kez okumak zorunda kaldım çünkü karakterler ve isimler bana çok karmaşık geldi. olaylar kafamda oturmadı başta. Anlatıcı bile net olmadığı için bir süre “bu hikâyeyi tam olarak kim anlatıyor?” diye düşündüm. Anlam yoğunluğu yüksek bir kitaptı ve alışık olduğum tarzlardan çok farklıydı.
Yazarın dili oldukça yoğun ve zaman zaman yorucu. Cümleleri tekrar tekrar okumam gerekti. Hikâye tek bir olay etrafında dönüyor ama anlatım biçimi ve karakter çokluğu nedeniyle başta takip etmek zorlaşıyor. Olayı herkes biliyor ama kimse engellemiyor, bu da insanda hem sinir hem merak uyandırıyor.
Márquez’in kalemiyle ilk kez tanıştım ve açıkçası kolay bir yazar olmadığını anladım. Daha önce okuduğum hiçbir romana benzemiyor. Ama zorluğuna rağmen kitabın etkileyici bir havası vardı. İnsan okudukça içine çekiliyor ve bir süre sonra o kasabanın havasını, kokusunu, insanlarını hissediyorsun.
Kolay okunur bir roman değil ama düşündüren, sorgulatan bir metin. Bitirdiğimde “iyi ki okudum” diyemeyeceğim ,çünkü hiç bitmeyecek sandım ve gerçekten bir süre sonra sıkıcı gelmeye başladı. Beni çok zorlayan bir kitap oldu…
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.