Bir anlık mutluluk, bir ömür boyu yalnızlığa bedel olabilir mi?
Fyodor Dostoyevski’nin “Beyaz Geceler” adlı kısa romanı, derin yalnızlıkların, imkânsız aşkların ve hayal ile gerçeğin ince sınırında yürüyen bir ruhun sessiz çığlığı gibi.
Kitap boyunca ismini bilmediğimiz anlatıcı, Petersburg’un beyaz gecelerinde kendi içine kapanmış, toplumdan uzak, kitaplarla ve hayallerle yaşayan bir adamdır. Onun, bir gece sokakta karşılaştığı Nastenka ile yaşadığı dört günlük yoğun duygusal bağ; belki de yıllarca yaşamadığı her şeyi bir anda tatmasına neden olur. Ama bu kısa hikâye bir masal değil, tam da Dostoyevski’nin bize sıkça hatırlattığı gibi, hayatın ta kendisidir.Acıyla yoğrulmuş, gerçekle keskin bir şekilde yüzleşenen bir hayat.
Her satırında yalnızlığın ince sızısını hissettim. Karakterin hayal dünyasına kaçışı, gerçeklikten kopma arzusuyla birleşiyor. Ama sonunda, gerçek her zaman olduğu gibi gelip kapıyı çalıyor. Ve o kapıdan içeri giren şey, çoğu zaman kalbi daha da ağırlaştırıyor.
İş Bankası Yayınlarından basılan kitap, 5 güzel öyküden oluşmaktadır. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
··
2 +1'leme
·2.153 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Dostoyevski’nin en anlaşılmaz olduğunu düşündüğüm kitaplardan biriydi. Ama çok güzel açıklamışsınız hocam. 👏🏻Çaktırmadan da spoiler vermiş oldunuz 😂
