Aynı sokakta farklı yollara sapmışız
Aynı kelimelere başka anlamlar katmışız
Ben dünde kalmış, yarına seninle tutunmuşken
Sen aynı masala farklı sonlar yazmışsın
Zaman durmuş tüm saatleri artık ayrılığa kurmuşuz
Kimse söndüremez, aşktan geriye kalan bu sessiz yanığı
Kendimle mecburen yüzleşiyorum
Adınla, halime iç çeker kıyametler yaşarım
Ne sen varsın artık ne ben eski yerinde
Aşk, sessiz bir yangın gibi kalır adamın içinde
Düşlerimizin sokağını bir başıma dolaşıyorum
Bir zamanlar kalbimizi birleştiren
Eskimeyen o şarkıları duyumsadım
Şimdi her notası, adım adım yaralarken
Sessiz bir ayrılıkla ruhumu delip geçiyor
Kırılmış hayallerin sesiyle uyanmışım
Bir seni, bir de kendimi affedemedim
Kendimle mecburen yüzleşiyorum
Adınla, halime iç çeker kıyametler yaşarım
Ne sen varsın artık ne ben eski yerinde
Aşk, sessiz bir yangın gibi kalır adamın içinde
Bütün “keşke”ler, saklı aynalarda birikir
Geriye bakar yok olmuş bir aşka ağlarsın
Kendimi unuttuğum bir aşkın ardından
Kalbimi geri almayı öğrettin sonunda
Kendimle mecburen yüzleşiyorum
Kalbim seninle olan savaşı bıraktı sonunda
Artık ne seninleyim ne sensizim aslında
Aşk, en çok içten seveni yakar ayrıldığında