ilk kitap benim için tamamen ortalamaydı ama bunu gerçekten beğendim. gördüğüm bütün kötü yorumlar, ilk kitabın daha iyi olduğunu söyleyen incelemeler yüzünden beklentilerim bayağı düşüktü ve ilk sayfaları okurken de aşırı sıkıldığım için (bütün karakterlerin adını unutmuştum) asla bu kadar beğeneceğimi düşünmezdim ama ikinci yarısından, özellikle roman'ın hafızasının geldiği bölümden sonra su gibi aktı.
yine detaylı olarak bakılsa onlarca kusur bulunur özellikle dünya inşaası ve karakterlerle ilgili (evet karakterler,18 yaşında iki karakterden sen derinlik beklemiyor olabilirsin arkadaşım ama herkes sen değil) ama çoğunlukla ne kadar keyif aldığıma odaklandım ve yukarıda dediğim gibi beğendim de. özellikle yazarın anlatım tarzını çok seviyorum keşke günümüzdeki bütün fantastik kitap yazarları böyle yazsa. duyguları hissettirebiliyor, betimlemeleri çok sade ve yeterli, diyaloglar güzel ve çok çok akıcı. ama kitabın en beğendiğim yanı bu değil, karakterlerin günlük hayattaki sıradan kişiler olması. yani demek istediğim şu, özellikle epik fantastik denemelerinde görüyoruz seçilmiş kişiler, güçlü kudretli soylar, lanetli kehanetler ve tüm olay örgüsü bu kişilerin etrafında dönüyor, tek bir kişinin taht savaşını okuyoruz ama bu kitaptaki karakterler savaşı haber yapan iki tane sıradan muhabir. ve bir tek onların etrafında dönmüyor olay. savaşan askerler, aileleri, siviller, bencillikleri ve açgözlülükleriyle savaş çıkaran "tanrılar".
kitaptaki ilişkileri çok beğendim. zorlama bir çift oluşturma çabası değildi, kendi kendilerini buldular karakterler. roman&iris zaten ana karakterlerimiz, onlar dışında marisol&keegan, attie&tobias, sarah&forest hepinizi çok çok sevdim.
sonu yine kalbimi binbir parçaya böldü. ah ah zalim yazar o ikisine mutlu son versen kıyamet mı kopardı ah ah.
neyse, iki kitaplık akıcı, çok güzel bir seriydi. kesinlikle tavsiye ederim. ama lütfen beklentilerinizi iyi ayarlayın. bu kitabı iyi bir fantastik diye pazarlayanları asla anlamayacağım.
·
1.248 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.