Arafta • Kitap Yorumu
Selam kitap dostlarım
Bu kitabı okurken fark ettim ki bazı insanlar sadece geçmişte yaşamıyor, resmen arada kalıyor.
Arafta tam da bunun hikayesi bence.
Ne geçmişi unutabilmiş bir adam, ne de bugünü gerçekten yaşayabilen biri: Hakan.
Hakan çocuk yaşta kardeşini kaybetmiş ve o kayıp, kocaman bir boşluk gibi içinde kalmış. O günden sonra hayatını hep kontrollü yaşamış. Fazla bağ kurmamış, fazla sevmemiş. Çünkü “fazla seversen, kaybedersin” diye inanıyor
Başarılı bir psikiyatrist ama iç dünyasında çok başka fırtınalar kopuyor.
Bir karşılaşmayla o bastırdığı duygular gün yüzüne çıkıyor ve onu Diyarbakır’dan Tunceli’ye uzanan bir yolculuk bekliyor
“Arafta” olmak, ne geçmişte ne de gelecekte tam olamamak demek. Hakan bu ruh hâlinin içinden geçerken hem kendini hem de okuyucuyu sorgulatıyor.
Yazarın dili sade, anlatımı akıcı. Ben hiç zorlanmadan okudum ama bazı sayfalarda ister istemez durup düşündüm. Özellikle kardeş kaybıyla ilgili kısımlar çok dokunaklıydı
Psikolojik çözümlemeleri, karakter derinliğini sevenler kesinlikle bir şans vermeli.
Ben sevdim. Sessiz ama güçlü bir hikâyeydi.
.