Karanlığın İçinde Bir Parıltı
Algernon'a Çiçekler kusursuz anlatımı, konusu ve karakter yaratımıyla kitabın içinde kaybolmanızı; öyle ki karakterler yani başınızdaymış gibi hissetmenizi sağlayan müthiş bir roman. Kitap boyunca pek çok konuyu sorgulayıp üzerine yeniden düşünmeniz kaçınılmaz.
Charlie Gordon... Ah Charlie... Nasıl güzel ve unutulmaz bir roman karakteri oldun benim için. Normalin altında IQsuyla dünyaya bambaşka bir pencereden bakan, etrafında olup bitenleri kendine göre algılayan bir insan. Ne var ki, bir denek olarak kullanılmayı kabul eder ve zekası yapay olarak artırılır. Böylece aynı bedende ikinci bir insan dünyaya gelir. Charlie'nin karanlıktan aydınlığa geçişi de denebilir bu sürece. Yine de Charlie'nin önceki Charlie'ye sarf ettiği şu söz oldukça düşündürücü: "Benim ışığımın senin karanlığından daha iyi olduğunu kim söyleyebilir?" s.265
Zekası neredeyse üç katına çıktıktan sonra dünyayı algılayışı, insanlara bakış açısı değişir. Belki de değişir demek yerine "oluşur" demek daha doğru. Bu durumda insanların ona karşı tavırları oldukça üzücüdür. "Beni kendilerini daha üstün hissetmek ve kendi yetersizlikleri içinde güvende kalabilmek için kullandılar. Bir moronun yanında herkes kendini zeki hissedebilir." s.132
Kendisine bir kişilik ve davranış stili oluşturmaya çalışırken bir yandan da önceki Charlie'nin vücudunu gasp ettiğini düşünür. Ne kadar çok şey öğrenirse ne kadar çok bilgiye sahip olursa olsun içindeki boşluğu doldurması zordur çünkü duygusal gelişimi bilişsel gelişiminin gerisinde kalmıştır.
Charlie'nin yaşadıklarını, düşündüklerini ilerleme raporu olarak yazması okuyucunun karakterle empati kurması bakımından oldukça başarılı bir teknikti. Anlatımın gücü ve gerçekçiliği sayesinde kendimi bir okuyucu değil, dilsiz bir gözlemci gibi hissettim kitap boyunca.
Kurgu severler, akıcı ve etkileyici bir roman arayanlar mutlaka şans vermeli. Keyifli okumalar.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.