Kitabın yazarı Gary Chapman bir psikolog ya da doktor değil, bir rahip. Ancak eserinden ilişkilerle ilgili çok iyi bir gözlemci olduğu ve çözümcül öneriler ileri sürebildiği açıkça anlaşılıyor. Yazar, insanların sevgiyi gösterme ve alma şekillerinin 5 farklı kategoride şekillendiğini ileri sürüyor. Bunlar onay cümleleri, hediye alma, kaliteli zaman geçirme, fiziksel temas ve hizmet eylemlerinden oluşuyor. Kimileri için kendisine hizmet edilmesi sevgi göstergesi olabiliyorken, kimileri sevgiyi fiziksel temasta buluyor. Her birimizin sevgi deposu, kitapta bahsedilen bu beş kategoriden biriyle doluyor. Benliğimiz, sevgiyi alma şeklimize uygun biçimde bir sevgiyle dolmazsa, sevgi depolarımız boşalıyor. Daha sonra bu depoları tamir etmek ve doldurmak ise çok zor oluyor. Dolayısıyla bu beş sevgi dilini iyi irdelemek çok önemli.Sadece birinin öne çıkması diğerlerinin yok sayılması anlamına gelmiyor ancak biri ya da ikisi muhakkak öne çıkıyor. Yazarın, okurdan ve danışanlarından istediği şey, kişinin öncelikle kendi sevgi dilini, sonra da partnerinin sevgi dilini keşfetmesi. Bu sayede sevgiyi hangi kanallar aracılığıyla karşı tarafa iletebileceğimizi keşfedip ilişkileri daha sağlıklı bir zemine taşıyabiliyoruz. Eserde çocukların da sevgiyi alma şekillerinde bu beş kategorinin önemli olduğundan bahsedilmiş. Ebeveynlerden beklenen ise ilk çocukluk dönemlerinde beş sevgi dilini de çocuğa göstermek, hangi sevgi dilinden yoğun geri dönüş alınıyorsa çocuğa sevgi verilirken o kategoriye ağırlık vermek. Böylece sevgiyi özgürce tatmış nesillerin, özgüvenli gelişiminin sağlanabileceği ileri sürülüyor. Eserin nesnelliği ve bilimselliği oldukça tartışmaya açık. Ancak yine de uzun yılların emeği ve gözlemi kendini hissettiriyor. İnsan ilişkilerle ilgili çıkmazlarda her zaman tahsilli uzmanlardan destek almıyor, bazen tecrübeli ve şefkatli bir sese ihtiyaç duyuyoruz. Bu kitap tam da o ses olarak karşımıza çıkıyor..
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.