Bazen savaş, iki ordu arasında değil, insanın kendi içinde yaşanır…
Kuprin’in Düellosu, yalnızca askerlik kurumuna bir eleştiri değil;
hayatın anlamını kaybetmiş bir insanın içsel çırpınışlarının romanı.
Çarlık Rusyası’ndaki boğucu askeri disiplin,
kişiliği ezilen subaylar, anlamsız emirler ve
sürekli bir “kaçmak isteği”…
Kitaptaki kahraman, aslında bir kişi değil:
koca bir yalnızlık duygusu.
İç sıkıntısının, boşluk hissinin ve sistemin yuttuğu ruhların temsilcisi.
Kuprin, insan doğasına dair sert ama dürüst bir aynayı yüzümüze tutuyor.
Ve belki de en çok şunu soruyor bize:
“İnsan, kendine karşı açtığı savaşı kazanabilir mi?”
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.