Yolun Gölgesi: Kervan
İskender Pala, Kervan’da yalnızca inancın ve itibarın taşındığı bir yoldan değil; insanın iç yolculuğundan, zamanın ruhuna taş basan bir kervanın iz düşümünden söz eder. Bu roman, Doğu’nun kadim yollarında geçen bir hac seferi kadar, karakterlerin içsel çöküşleri, değişimleri ve yüzleştikleri hakikatlerin de seyridir.
Yazar, Osmanlı’nın dinsel dünyasını ve insan ilişkilerini aktarırken satır aralarında aşkı, ihaneti, sadakati ve yolun öğreten yanını sessizce dokur.
Kervan, bir yol hikâyesi gibi başlar ama bitişinde okur, bir iç hesaplaşmanın tam ortasında kalır. Çünkü her kervan yol alırken, içinde taşıdığı insanların da ruhunu dönüştürür. Bu yönüyle eser okuyucuları çıkardığı bu yolculukta dönüşümü yaşatan sade ama etkili bir metaforlar atlasıdır.
"...sevgilinin adımlarına basmak da saadetin bir çeşidi değil midir?" s.74
"Kimsenin ayağına basmadan hakikati anlatabilmek mümkün değildir!" s.51
"Dünyanın âlâyiş ve velvelesinden uzak, kalbine doğru seyyah..." s.279
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.