Hüseyin Rahmi eserlerini okumaktan o kadar zevk alıyorum ki :) Bu kitabı daha çocuk yaşta yazmış olması beni gerçekten hayrete düşürdü. Romanın yarısını yazdıktan sonra Ahmet Mithat Efendi’ye gönderiyor. Ahmet Mithat Efendi, bu yazının bir çocuktan çıkmış olabileceğine ihtimal vermiyor :) Bu tanışmanın detaylarını kitabın ilk sayfalarında okuyabilirsiniz.
Ardından şık, Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yayımlanıyor. Hüseyin Rahmi de burada küçük fıkra ve makaleler kaleme alarak kendini geliştiriyor.
Kitabın ana konusu tabii ki yanlış batılılaşma. Yazar, bu konudaki eleştirisini yine kendine özgü mizahi üslubuyla dile getiriyor. Ayrıca, Hüseyin Rahmi’nin bu kitabı yazarken Ahmet Mithat Efendi’nin Felatun Bey ile Rakım Efendi adlı eserinden güçlü biçimde etkilendiği biliniyor. Nitekim karakterlerde de bu etki açıkça görülüyor: Şöhret Bey karakteri Felatun Bey’i, Maşuk Bey ise Rakım Efendi’yi bize anımsatıyor.
Bir okur olarak şunu da eklemek isterim: Okuduğum kitaplarda hayvanların acı çekmesine şahit olmak beni hep çok üzer. Bu kitabı her ne kadar gülerek okumuş olsam da, köpek Drol’ün acı çektiği bölümler içimi burktu ve okumakta gerçekten zorlandım. :(
Sonuç olarak, kitabı bir çocuğun kaleminden çıktığını bilerek okumak ayrı bir keyif katıyor. Hüseyin Rahmi’nin mizahi dili ve gözlemleriyle bezenmiş bu romanı herkese tavsiye ederim. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar :)
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.