Kafka'nın hayatına bakarsak bu kitap da diğer kitaplarına benzer paternler içeriyodu aslında. Bir anlaşılmazlık, eziklik duygusu, hiçbir sonuca varamama. Kafka'nın babasıyla olan ilişkisi de aynı böyleydi çünkü. Belki de hep onun takdiri için uğraştı ama ne yaparsa yapsın ne onun kendisiyle gurur duymasını sağlayabildi ne de kendisiyle gurur duyabildi. Bu kitabı sembolik açısından okumazsak pek bir şey anlamayız diye düşünüyorum. "Ee, adamın biri böceğe dönüşmüş ailesi şoka girmiş. Sonra böcek kahrından ölmüş. Bu ne ya? Ne saçma kitap." Deriz. Keza ortaokulda okuduğumda aynısını düşündüm. Ama Gregor Samsa'nın hezeyanı böceğe dönüşmekten daha başka bir şey sanki fark ettiniz mi? Bir sabah uyandığında kendini böceğe dönüşmüş buluyor ama tek derdi hala sabah 7 treniyle işe yetişmek. Ne oldu da böceğe dönüştüm? Bana neler oluyor? Kimse bu soruların peşinde değil. Başta kendisi olmak üzere ailesi de. Ailesinde sadece bir tiksinti oluşuyor Gregoru görünce. Ondan o kadar utanıyorlar ki odasından çıkmasın diye kapıyı kilitliyolar ve ilk soru "Gregor neden böceğe dönüştü?" Degil de "Gregor artık çalışamazsa şimdi kim eve para getirecek?" Oluyor. Aslında Kafka, Gregor'u bir böceğe dönüştürerek bize sadece sembolizm yapıyor bence. Çünkü Gergor ailesinin gözünde zaten bir böcekti. Sanki bir böceğin çıkardığı garip vızıltılar gibi, ne bir şey dediğinde ne dediğini anlıyorlardi veya anlamak istiyorlardı ne de aslında bir pazarlamacı olarak çalışıp eve hayli hayli para getirmesine rağmen onunla gurur duyuyorlardı. Ne yaparsa yapsın asla o ailenin bir parçası değildi. 5 senedir istisnasız her sabah 4de kalkıp işe gitmesine rağmen sadece bir günlük aksatmasında bile silinip atılabilecek kadar değersizdi iş yerinde de. Aslında Gregor Samsa zaten bir böcekti, silik bir tipti. Kitapta
·
42 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.