Çocukların dilinden anlatılan kitapların her zaman benim için özel bir yeri olmuştur. Bu kitap da aslında Atticus'un dediği gibi zihinleri dünya tarafından kirletilmemiş çocukların gözünden bize çok şey anlatıyor. Anlatıcı Scout kendisine dayatılan cinsiyet rollerinden bihaber. Varlığını kendisine en kolay gelen şekilde sürdürüyor. Öğretmeni nasıl hem Hitler'den nefret ediyor hem de siyahilere karşı bu kadar yargılayıcı anlam veremiyor. Kitap boyunca babasının ve kendi merhametinin de yardımıyla dünyaya önyargısız bir gözle bakmayı, Calpurnia'ya minnettar bir dost olmayı ve en önemlisi de sağlandığı düşünülen adaletin gerçek adalet olmayabileceğini öğreniyor.
Kitabın her bölümü beni derinden etkiledi. Ama kitaptaki kimseye zararı olmayan bülbül Tom öldükten sonra babasına Jem'in yargılanmasının da bir bülbülü öldürmek olduğunu söylemesi küçük yaşına rağmen kurduğu içsel mahkemenin derinliğini gösteriyor.
Atticus karakteri ise davranışlarından öngörülebileceği gibi didaktik değil. Kendi doğrularını savunmak için kendini feda eden ama bunu kimseye dayatmayan, ayakları yere çok sağlam basan bir baba. Alabama'da 30'larda kızına sağladığı normları yıkma özgürlüğü onu daha çok sevmemi sağladı.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.