Uydurulmuş bir izm daha. Nihilizm...
Ana karakter Bazarov diyor ki: Ben hiçbir otoriteye inanmam, yönetim, arkadaşlık, dostluk, aile, sevgili... Aslında inanmıyorum dediği tüm otoritenin içinde hayatını sürdüren bir kişilik.
Bu gibi karakterlere sağlı sollu öyle bir tokat gelebilir ki birden kendini inanmadığı duyguların kollarında bulabilir. Bazarov da bir anda aşkın kollarında buluverdi kendisini. Ama kayaya tosladı. Çok da güzel oldu.
Ama şu bir gerçek; hayatın size neler yaşatacağını bilmediğiniz için erken erken ben şuyum, ben buyum demesi kolay. Esas yaşadıktan sonra gerçekte o musun değil misin bakmak lazım.
Romanda aile kavramı o kadar güzel işlenmiş ki, hayranlıkla okudum. Aile düzeni, ahlakı, disiplini, namus anlayışı hepsine inceden inceden yer verilmiş.
Arcade de kuvvetli bir karakter romanda. Her ne kadar duygularını dile getirmese de bence sabırlı ve saygılı bir arkadaş, bir evlat.
Sevgili Bazarov: yüzüne tükürülmesi gereken bir adamsın o anne babaya yaptıklarından dolayı. Annen seni özlemle sararken benim kalbim acıdı. Ne geçti eline seni beyinsiz nihilist.
Öfkeliyim Bazarov'a...
Harika bir roman. Eminim çoğumuz biliriz ama okumamışızdır. Belki de geçmişte okumuşumdur.
Okumadıysanız mutlaka okuyun.
Keyifli okumalar.
·
86 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Erken öten horozun sesi kesilir. Hayatın bize neler yaşatacağımızı bilemiyoruz. Faydalı bir inceleme👏👏👏