Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Nilgün Temren
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 37 dk.
Sayfa Sayısı:
269
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Boyut Yayın Grubu
Orijinal Adı:
Ottsı i Deti
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Uydurulmuş bir izm daha. Nihilizm...
Ana karakter Bazarov diyor ki: Ben hiçbir otoriteye inanmam, yönetim, arkadaşlık, dostluk, aile, sevgili... Aslında inanmıyorum dediği tüm otoritenin içinde hayatını sürdüren bir kişilik.
Bu gibi karakterlere sağlı sollu öyle bir tokat gelebilir ki birden kendini inanmadığı duyguların kollarında bulabilir. Bazarov da bir anda aşkın kollarında buluverdi kendisini. Ama kayaya tosladı. Çok da güzel oldu.
Ama şu bir gerçek; hayatın size neler yaşatacağını bilmediğiniz için erken erken ben şuyum, ben buyum demesi kolay. Esas yaşadıktan sonra gerçekte o musun değil misin bakmak lazım.
Romanda aile kavramı o kadar güzel işlenmiş ki, hayranlıkla okudum. Aile düzeni, ahlakı, disiplini, namus anlayışı hepsine inceden inceden yer verilmiş.
Arcade de kuvvetli bir karakter romanda. Her ne kadar duygularını dile getirmese de bence sabırlı ve saygılı bir arkadaş, bir evlat.
Sevgili Bazarov: yüzüne tükürülmesi gereken bir adamsın o anne babaya yaptıklarından dolayı. Annen seni özlemle sararken benim kalbim acıdı. Ne geçti eline seni beyinsiz nihilist.
Öfkeliyim Bazarov'a...
Harika bir roman. Eminim çoğumuz biliriz ama okumamışızdır. Belki de geçmişte okumuşumdur.
Okumadıysanız mutlaka okuyun.
Keyifli okumalar.
Babalar ve oğullar’da Turgenyev geçen yüzyıl Rusya’sının
toplumsal – siyasal görünümünü ele alıyor.O zaman Rusya’sında yaşanan geleneksellik ile bireysellik arasındaki çatışmayı adım adım göstermektedir.Adından da anlaşılacağı gibi babalar kuşağı ,ataerkil topplumun sarsılmaz saymakla direndiği sağtöre inancını, oğullar ise, bütün töreleri yok sayma savaşını temsil ederler.
Biraz klâsik okumaya ara vermek lazım. Yoğun tempoda olduğumuz dönemde bitirmeyi başarmak güzel oldu. Lakin tamamen tarz meselesi olan bir kitap. Klasik okumayı seven için güzel benim için zor oldu.
sen de mi nihilist oldun?Kitap Yorumu
BABALAR VE OĞULLAR
Öncelikle ufak bir şekilde kitabın içeriği ve konusuna değinip daha sonrasında hemen yorumuma geçeceğim. "Turgenyev" bize eserinde tam olarak "babalar ve oğullar"ı anlatıyor. Birbirine uzak olan iki neslin düşüncelerinin şekilleniş ve işleyiş biçimlerini görmemizi istemiş yazar. Kimsenin ağzından düşmeyen -o- "yeni nesil, eski nesil; hangisi daha iyi nesil?" kavramının cevabını bulabiliriz belki.
"Turgenyev"den okuduğum ilk eser "Babalar Ve Oğullar" oldu. Açıkçası "Rus Edebiyatı" deyince zihnimde; uzun uzun betimlemeler, sayfalarca süren iç çatışmalar ve daha niceleri canlanıyor. "Babalar Ve Oğullar"a da kendimi -bu- okumaya hazırlayacak biçimce başladım, ancak "Turgenyev" oradan bana "sen beni o klasik Ruslardan mı zannettin?" bakışı attı. Gerçekten de değlmiş..
Kitapta ne o betimlemeler ne de bahsettiklerim var, bilmiyorum bu durum okuduğum baskıdan kaynaklı bir durum mu? -ne yazık ki elimdeki baskı 1900lerden- çeviri konusunda eksikler olduğunu çok net bir şekilde hissedebildim hatta eserin orijinalinde olan cümle ve paragraflar edebi açıdan zor gelince çevirmen tarafından aktarılmamış bile olabilir; çünkü hala "bu dil gerçekten bir "Rus"a mı aitti?" diyorum. Okumam bu sebeplerden kolay geçti, tek sorunum yazıldığı dönemin siyasetindeki kişi ve mekanları internet üzerinden arattığımda istediğim kadar detaylı bir sonuca ulaşamadım dolayısıyla acaba hayali unsurlar var mı diye de düşünmeden edemedim.
Kitaptaki karakter kadrosunun çeşitliliği hoşuma gitti, her "nesil"den karakter görmek ve bu "nesil"lerin de kendi aralarında ufak karşılaştırmalarla okuyucuya aktarılması bence başarılıydı keza gençliğin her geçen gün bağlılıklarından uzaklaşması, yazarın kendi tabiriyle "özgürlüğüne düşkünlüğü" kavramları da aynı şekilde güzeldi.
İvan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar romanı, eski ve yeni nesil arasındaki düşünce çatışmasını ele alan güçlü bir eserdir. Kitap, 19. yüzyıl Rusya’sında geçen bir hikâye üzerinden, geleneksel değerlerle modern fikirlerin karşı karşıya gelişini işler.
Roman, iki genç arkadaş olan Bazarov ve Arkadiy’in, Arkadiy’in ailesinin malikanesine yaptığı yolculukla başlar. Bazarov, sert ve soğukkanlı bir nihilisttir; dine, sanata, toplumsal kurallara ve duygulara değer vermez. Arkadiy ise Bazarov’un fikirlerinden etkilenmiş gibi görünse de, zamanla kendi içindeki yumuşak ve daha geleneksel yanları keşfeder.
Malikane, eski nesli temsil eden iki karakterle doludur: Nikolay Kirsanov (Arkadiy’in babası) ve Pavel Kirsanov (amcası). Nikolay, oğlunu anlamaya çalışan iyi niyetli bir baba iken, Pavel, Bazarov’un fikirlerine açıkça karşı çıkar ve onunla sık sık tartışır.
Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde, gençler yeni insanlarla tanışır. Anna Odintsova, Bazarov’un ilgisini çeken, güçlü ama mesafeli bir kadındır. Bazarov her ne kadar duyguları reddeden biri olsa da, Anna’ya duyduğu aşk karşısında sarsılır. Ancak bu aşk, onun karakterine uygun bir sonuca ulaşmaz.
Roman, Bazarov’un trajik sonuyla tamamlanır. Nihilizme sıkı sıkıya bağlı bir karakterin, hayatın gerçekleriyle yüzleşmesini izleriz. Sonunda, ne bilim ne de felsefe onu kurtarabilir ve Bazarov, kendi inançlarının içinde kaybolur.
Sade ama etkileyici anlatımıyla, insan ruhunun çelişkilerini ve değişen dünya karşısında bireyin bocalayışını işler. Bir yanda akıl ve mantık, diğer yanda duygu ve gelenek arasında sıkışmış karakterler, okuyucuya derin bir düşünme alanı sunar.
YAŞAYAN KARAKTER “Bazo”Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.
Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.hayatımızı öyle düzenlemeliyiz ki, onun bütün anıları bir anlam taşısın!Edebiyat
Babalar ve Oğullar kitabı 1862 yılında yayınlanmış, bir çok dünya klasiğinden önce yazılmış. Genel olarak iki farklı kuşağın düşünce çatışmasını ele alıyor.
İvan Sergeyeviç Turgenyev’in okuduğum ilk kitabı, oldukça kolay ve keyifli bir okumaydı. Yazarın dilini yalın, anlatımını akıcı buldum. Tam ilk gençlik döneminde okunacak klasiklerden biri.
Turgenyev kitap boyunca anlatım temposunu hiç düşürmüyor. Kitabın hiçbir bölümü okuyucuyu boğmuyor. Özellikle fikir çatışmalarının olduğu bölümler münazara havasında geçiyor.
Kitabın asıl kahramanı nihilizm yanlısı olan Bazarov. Benim için unutulmaz kitap karakterlerinden biri oldu. Bazarov’un duygusal çatışmaları kitabın en etkileyici bölümleriydi.
Bazarov karakteri için Turgenyev o dönem çok fazla eleştiri almış. Turgenyev bu eleştiriler için “Bir köyde çalışan bir doktor tanıdım, onunla sohbet ettim, beni çok şaşırttı. Böyle bir karakter için neden roman yazılmasın, dedim ve yazdım.” demiş. Kitap okuyucusu ile buluştuktan sonra içinde barındırdığı ağır toplum eleştirisi sebebiyle Turgenyev ülkesinden ayrılmak zorunda kalmış.
Kitap kuşak çatışması altında aile kavramını çok güzel anlatmış. Aile olmak koşulsuz sevgi içerir. İnsan ne yaparsa yapsın (doğru ya da yanlış) ailesinin onun yanında olduğunu ve her durumda ona olan sevgilerinin azalmayacağını bilir. Hata yaptığında ailesinin ona kucak açacağını ve yargılamayacağını bilir. Aile olmak da tam olarak budur. Birey seninle aynı fikirde değil diye ondan uzaklaşmazsın, yanında olursun. Kitap bunu çok güzel anlatıyor. Bana göre kitabın temel fikri kuşak yada fikir çatışmasının sonucunda sevgi bağlarını koparmamak.
Dönemin Rusya’sının kırsal yaşantısı hakkında da bilgi sahibi oluyoruz okurken. Ama bunu Turgenyev metnin satır aralarına o kadar güzel yaymış, hikayeye katmış
Öfkeli gençlerin melodramı ; Babalar ve Oğullar·264 syf.·
10/10
2022 2. kitabı
Bana kalırsa yenilik, ancak ve ancak bireyin iç dünyasından başlarsa kendisi için bir şey ifade edebilir. Çünkü kendini toplumun tahakkümünden sıyıramamış insanın yenilik adına söyleyebileceği şeyler ne yazık ki oldukça sınırlıdır.Burda birey kabuğundan çıkmak için onu kırmakla mükellef bir civcive benzer.Herkes kendi kabuğunu kendi kırmalıdır, edilgen roller üstlenenler ne yazık ki kendi dar kabuğunda boğulur ve gerçek hayatla tanışmaya vaki olamaz.Tabi bu, sizin de takdir edeceğiniz gibi toplumda bir nevi sivil bir isyan hareketidir....Çünkü toplum kendi doğru ve yanlışlarına karar verirken kişilerin bireyselliğinden gelen farklılıkları gözetmekten çok kendi homojen yapısını korumayı amaçlar.Her türlü farklılığın bir tehdit unsuru gibi algılandığı bu homojen yapıyı korumakla yükümlü en küçük teşkilatsa, bizim kutsallık nişanesini aklıevvel bir iyimserlikle teslim ettiğimiz ailedir.
Totaliter devlet modelindeki hükümdar; kutsal metinlerdeki mutlak yaratıcı; ailedeki koruyucu baba.Aynı orduda görev aldığı halde rütbeleri farklı olan askerlere benzetebileceğimiz bu roller yukarıdaki amaca hizmet eden, sarsılmaz otorite figürleridir.Dört bir yandan kuşatılmış bireyin kendi varolma mücadelesi ise bu dişlinin kendisine en yakın halkasıyla, yani, babası ile başlayacaktır.Tıpkı Olimpos’un egemenliği için babasıyla giriştiği mücadelesini galibiyetle taçlandıran mitolojideki Tanrı Zeus gibi.
Aile ve baba konusundaki haklı öfkemin tezahürü olan bu eleştirilerimden sonra söz konusu eserin de bu mücadelenin epik şekli olduğunu söylemem çok yanlış olmaz.Babalar ve Oğullar arasındaki bu mücadele eski ile yeninin, değişime direnen ile onu başlatanın arasındaki fikri çatışmaları konu alıyor.Sadece aile içindeki çatırdamaları değil, Rus Köylüsü ile toprak sahipleri arasındaki bütün
Dünya, klasikleri neden? Neden tüm zamanların okunası kitapları arasında yerini bulmuştur diye içinizden geçtiği olmuştur. Buna değer kılan sebepler neler olabilir?
Ivan Turgenyev'in bu romanından bir cevap çıkardım...
Aile bağlarında zayıflama özelikle ebeveyn ve çocuk arasında zayıflama nerede başlıyor?
Ergenlik döneminin getirdiği bedensel değişim ile birlikte çocuklar kimlik bulma artık bir anne ve babanın çocuğu olma bunu şöyle açıklama getireyim 8-10 yaşındaki bir çocuğa sen kimin çocuğusun ? Annem baban kim? Sorusunu yöneltebilirsiniz . Lakin 18 inden sonra bu soru pek az hatta hiç sorulmaz siz kimsiniz? denir. Bireysellik daha çok kendini hissettirir hale gelmiştir. İşte bu zamanlarda bir süreç başlar artık değişen koşullar, ortamlar, arkadaşlar, akımlar gençliğin verdiği heyecan ile birleşir yeni bir jenerasyon olarak karşımıza çıkar. Tüm teknolojik gelişmeler ve akımların bunların etkisi altında yeni bilgilerle donanmış çocuklar anne baba etkisinden uzaklaşır kendini daha hür hisseder ve hürriyetini yaşamına ve düşüncelerine yansıtır. Daha atılgandır. Heyacanlı ve idealistir. Değişen koşullara ,hayata daha çabuk adapte olmuş uyum sağlamıştır. Zamanedir.
Aslında herkes kendi zamanının zamanesidir. Ve bu zamaneler çatışır.
Bu çatışma en çok da, aile arasında kendi belli eder. İşte Ivan Turgenyev bu şaşmaz yüzyıllardır süre gelen bir meseleyi kurgulayarak anlatmış bu roman bir yüz yıl sonrası da bu etkiyi bırakabilir. Yazıldığı ortalama 1850/60 lı yıllardan bu yana bu mesele hala geçerliliğini koruduğuna göre ; Yazar, bu tüm zamanlara hitap eden romanıyla klasikler arasında yer almış olduğunu görüyoruz.
Roman yarısına, kadar günlük hayatın içinde bu çatışmalara azar azar yer vererek çatısını kuruyor.
İkinci yarısında bir takım olaylar ile şekilleniyor ve ani bir gelişme
Ivan Turgenyev'in bu romanından bir cevap çıkardım...
Aile bağlarında zayıflama özelikle ebeveyn ve çocuk arasında zayıflama nerede başlıyor?
Ergenlik döneminin getirdiği bedensel değişim ile birlikte çocuklar kimlik bulma artık bir anne ve babanın çocuğu olma bunu şöyle açıklama getireyim 8-10 yaşındaki bir çocuğa sen kimin çocuğusun ? Annem baban kim? Sorusunu yöneltebilirsiniz . Lakin 18 inden sonra bu soru pek az hatta hiç sorulmaz siz kimsiniz? denir. Bireysellik daha çok kendini hissettirir hale gelmiştir. İşte bu zamanlarda bir süreç başlar artık değişen koşullar, ortamlar, arkadaşlar, akımlar gençliğin verdiği heyecan ile birleşir yeni bir jenerasyon olarak karşımıza çıkar. Tüm teknolojik gelişmeler ve akımların bunların etkisi altında yeni bilgilerle donanmış çocuklar anne baba etkisinden uzaklaşır kendini daha hür hisseder ve hürriyetini yaşamına ve düşüncelerine yansıtır. Daha atılgandır. Heyacanlı ve idealistir. Değişen koşullara ,hayata daha çabuk adapte olmuş uyum sağlamıştır. Zamanedir.
Aslında herkes kendi zamanının zamanesidir. Ve bu zamaneler çatışır.
Bu çatışma en çok da, aile arasında kendi belli eder. İşte Ivan Turgenyev bu şaşmaz yüzyıllardır süre gelen bir meseleyi kurgulayarak anlatmış bu roman bir yüz yıl sonrası da bu etkiyi bırakabilir. Yazıldığı ortalama 1850/60 lı yıllardan bu yana bu mesele hala geçerliliğini koruduğuna göre ; Yazar, bu tüm zamanlara hitap eden romanıyla klasikler arasında yer almış olduğunu görüyoruz.
Roman yarısına, kadar günlük hayatın içinde bu çatışmalara azar azar yer vererek çatısını kuruyor.
İkinci yarısında bir takım olaylar ile şekilleniyor ve ani bir gelişme
“Babalar ve Oğullar,” karakter arasındaki ideolojik ve nesil çatışmalarına odaklanır. Başlıca karakterlerden biri, Pavel Petroviç Kirsanov’dur. O, eski geleneklere ve değerlere bağlı, sakin bir toprak sahibidir. Diğer başlıca karakter ise onun yeğeninin arkadaşı Bazarov’dur. Bazarov, genç ve idealist bir nihilisttir; yani mevcut toplumsal, politik ve kültürel değerlere karşı şüpheci bir yaklaşım benimsemektedir.
Bazarov, bilim ve rasyonaliteye olan inancını vurgular ve toplumsal normlara karşı çıkar. Onun nihilist görüşleri, zamanının Rus toplumunda geleneksel değerleri sarsan bir etki yaratır. Roman, birbirinden çok farklı iki ideolojinin çatışmasını karakterler aracılığı ile aktarır.
Babalar ve Oğullar, Rus toplumundaki değişimin ve çatışmaların genel bir yansıması olarak da düşünülebilir. Roman, dönemin entelektüel akımlarını ve toplumsal değişimleri ele alarak, 19. yüzyıl Rusya’sındaki kuşak çatışmalarını derinlemesine inceleyen bir eser olarak kabul edilir. İvan Turgenyev’in ustalıkla çizdiği karakterler ve onların içsel çatışmaları, romanı klasik bir eser haline getirir.
Ivan Turgenyev
Ivan TurgenyevYazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
