Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Sevil İnan Sönmez
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
293
Basım Tarihi:
1 Ocak 2013
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Akvaryum Yayınları
Orijinal Adı:
Ottsı i Deti
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789944940047
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Oğullarına düşkün iki çiftçi baba ve arkadaş olan iki oğul. Onların bir yerlerde kesişen hayatları... Nihilist bir genç Bazarov ve onun etkisinde olan sessiz, uyumlu Arkadiy.
Olay örgüsü, yazarın anlatışı, dönemin fikir çatışmalarını yansıtışı açısından önemli bir eser.
Yazarın duyguları ele alış şekli ve anlatımı, betimlemeleri çok güzeldi. Kitabı okurken ara ara durağanlaştığı ve sanki bazı olayların çatışma olmadan kestirmeden sonuca ulaştığı yerler olsa bile genel anlamda akıcı ve güzel bir eser. Klasikleri sevenler için sıkılmayacakları bir eser. Benimse diğer klasiklerde pek dikkatimi çekmeyen bir nokta vardı, son bölümü. Tüm karakterlerin sonradan durumları hakkında bilgi veriliyor. Klasikleri çok erken okuduğum için belki hatırlamıyorum dedim kendi kendime. Ama son bölümü bu açıdan farklıydı.
İyi okumalar dilerim.
Evet BABALAR VE OĞULLAR benim yıllardır hep kulak aşina olduğum bir kitaptı ve sonunda okuma fırsatını kendimde gördüm. Kitapa başta biraz önyargılı davransam da sonrasında kitap beni etkisine almayı başardı.Roman da nihilist olan bazarovun duygusal ve inanç arasındaki zıtlıklar dan bahsettiyor.Kuşaklar arası bir çatışma. Çok gerçekçi ve halkçı bir dil.
Ben kitabı çok beğendim. Sizlerinde okumasını tavsiye ederim. :-)
Hayal Kırıklığı, Dostluk ve Sonsuzluk...1000Kitap Gerçek Okurlar
Klasik Rus Edebiyatı'nın unutulmaz yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev'den Babalar ve Oğullar bir başyapıttır. Yazar; süslü, derin analizli ve müthiş tespitlerle kitabı öyle güzel yazmış ki okuyup bitirdiğinizde etkisinden çıkamayacaksınız. Düşünce tarzı ve en önemlisi de bunu kitaba aktarabilmesi gerçekten inanılmazdı. Kısacası tek kelimeyle müthiş ve olağanüstü bir eserdi.
Romanın öne çıkan karakteri Bazarov, arkadaşı Arkadiy'e ve onun modern değerlerle yaşamayı seçen babasıyla amcasına öyle sinir bozucu bir biçimde karşı çıkar ki, sergilediği nihilizm Bazarov'un müthiş zekasıyla birleşince genç bozguncunun saldırılara uğraması kaçınılmaz olur. Tıpkı romanın yayımlanmasından sonra yoğun saldırıya uğrayan Turgenyev gibi. İvan Turgenyev, Babalar ve Oğullar'ın yayımlanmasından sonra ülkesini terk ederek yaşamını Avrupa'da sürdürmeye devam etmişti.
Aslında okuduğum baskı ve yayıncılık Antik Okul Yayınlarıydı. Kitabın sonunda kitap ile ilgili sorular ve Turgenyev ile ilgili ilginç bilgiler vardı. Örneğin kitap basılmadan önce Turgenyev ilk olarak eseri Tolstoy'un okumasını istiyor. Tolstoy eseri okurken uyuyakaldığı için Turgenyev iyi bir eser olmadığını düşünüyor. Ama Tolstoy'un romanlarında Turgenyev'in büyük bir etkisi görünmektedir.
Dostoyevski ile Turgenyev arasında bir yaş vardır. İkisi de o dönemin yükselen yıldızları gibidir. Bu da rekabeti oluşturmaya başlar. Ama bu rekabet birer intikam savaşına dönüşür. Turgenyev Dostoyevski'yi; Dostoyevski de Turgenyev'i eserlerinde karakter aracılığıyla gülünç durumlara düşürmeye çalışır. Bu soğuk savaş Puşkin'i anma töreninde son bulur.
Ömrünün son yıllarını Paris'te geçiren Turgenyev, birçok genç yazara da örnek olmaya başlar. Flaubert, Emile Zola, Goncourt Kardeşler, Alphonse Daubet gibi Dünya edebiyatının öncüleriyle
Puan vermedi·
Beğendi
rus edebiyatının nihilist eserlerinden bir tanesi olan bu eser oldukca etkileyici tasvirlere sahip. Öte yandan turgenyev nihilist olan baş karakteri öldürerek aslında nihilizmin insan doğasına aykırı olduğunu anlatmak istemiştir bana göre.
Turgenyev ismini lisedeyken duymuştum ancak kendisi hakkında fikir sahibi olmam, üniversite yıllarında, kitapçıda çalışırken sohbet ettiğim emekli bir doktorun söylediklerinden sonra yaşanmıştı. Kendisi mesleğe ilk başladığında, Turgenyev ve Gogol'un kitaplarıyla hayata tutunduğunu söylemişti. O gün bugündür Turgenyev ismini nerede görsem, doktor teyzemizden olsa gerek, tebessüm ederim. Turgenyevi bu kadar önemli yapan (en azından doktor teyze için) şey neydi?
1818 yılında doğuyor İvan. (Marx'tan ay farkı ile küçük)
Maddi olarak zengin sayılabilecek bir aileden gelmektedir. Ancak kendisi 16 yaşındayken babası vefat eder. Annesi ise aşırı disiplinli ve emrinde çalışan kölelere kan kusturan bir kadındır. Marx'ın bahsettiği burjuva&proleterya çatışmasının burjuva tarafındadır ancak yanlış yerde olduğunun da bilincindedir. Rusya'da aldığı eğitimle yetinmeyip Berlin'e, felsefe okumaya gider. O yıllarda en revaçtaki Alman filozof ise Hegel'dir. Genç İvan da Hegel'in etkisi altında yaklaşık 3 yıl kadar felsefe eğitimi alır. 23 yaşındayken eğitimini tamamlar ve ülkesine geri döner.
Nispeten varlıklıdır ve Rusya ortalamasının üzerinde bir eğitim almıştır. Ancak eğitimi ile vicdanını birleştirir ve "rakip takımda" yer alan kölelere, çiftçilere yani proleteryaya karşı müthiş bir empati besler. Bunda elbette, onların arasına karışıp zaman geçirmesinin, özellikle avcılık yapmasının da etkisi büyüktür. İyi bir avcı mıydı bilemiyorum ama 1852 yılında Bir Avcının Notları kitabıyla ününü artırmıştır. Rus Edebiyatının en önemli isimlerinden Gogol da 1852'de vefat edecektir. Kendisi Gogol'a övgüler dizecektir ve hoop kısa süreli de olsa hapse atılacaktır. Büyük bir yazarın ardından övgüyle bahsetmenin suç olması.. Biraz tanıdık geldi sanki.. Ve bu sıralar, okul arkadaşı Dostoyevski'nin
aynı adı taşıyan iki kitap var
birincisi jale parla tarafından yazılmış olan babalar ve oğullar: tanzimat romanının epistomolojik temelleri
ikincisi ivan sergeyevic turgenyev tarafından yazılmış ve türkçe'ye babalar ve oğullar diye çevrilmiş kitap
hem turgenyev’in hem de rus edebiyatinin en iyi kitaplarindan biridir. kitap iki farkli karakterin iliskilerini ve yasamlarini anlatir ancak kitap yazildiktan sonra kitapla beraber unlenen kisi bazarov olmustur.donemi rusyasindaki genclerin ne sebeplerle nihilisme dogru kaydiklarini ve zaman farkindan dolayi genclerin ailelerinden kopuslari anlatilir.okunmasi gerekn bir kitap
Konusu : toplumsal – siyasal görünümünü ele alıyor.O zaman Rusya'sında yaşanan geleneksellik ile bireysellik arasındaki çatışmayı adım adım göstermektedir. Adından da anlaşılacağı gibi babalar kuşağı ,ataerkil topplumun sarsılmaz saymakla direndiği sağtöre inancını, oğullar ise, bütün töreleri yok sayma savaşını temsil ederler.
Yorum : Düşünceleri çivi gibi beyne saplayan ve bunu acıtmadan yapabilen bir kitap.
Alıntı: Bizim asıl değiştirmemiz gereken, eğitim sistemimizdir.
"Babalar ve Oğullar" romanı Rusya'da bir devrim gibidir diyebiliriz. Çünkü nihilizm anlayışının Rusya'da yayılmasını sağlayan bir romandır. Ayrıca 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar etkili olan romantizme bir tepki ortaya koymak isteyen Turgenyev, Bazarov ve Arkady aracılığıyla realist ve bireysellik düşüncesini çok net ortaya koymuş. Derin psikolojik tahlillerini, zıt durumların insanda yarattığı karmaşayı çok iyi bir şekilde aktarmış, hayran kaldım açıkçası.
Özellikle kuşaklar arasındaki fikir çatışmalarının sıkça yaşandığını görmekteyiz.
"(...) annemle aramda bir tartışma olmuştu. Annem küplere binmişti, beni dinlememişti. Sonunda ona, 'Tabii ki beni anlayamazsın, biz iki farklı kuşağın insanlarıyız demiştim. (...) Şimdi sıra bize geldi, bizim varislerimiz bize,' Bizim kuşağa ait değilsiniz, kabullenmeniz lazım' diyor."
Bu durumun günümüzde devam ettiğini ve her zaman devam edeceğini biliyoruz.
Başkahramanımız Bazarov'dan bahsetmemek olmaz. Bazarov, duruşuyla ve idealinden, (nihilist anlayışından) aşık olmasına rağmen vazgeçmedi. En sevdiğim karakter olmasının başlıca sebebi budur. Sert ve soğuk görünüşü, duygularını ne olursa olsun açığa vurmaması ve dik duruşu onu fazlasıyla yıprattı. Bir süre sonra hayattan zevk almayan, umutsuz biri haline geldi. Yaşadığı topluma ve soylulara nefret ve küskünlüğü hiç dinmeyen Bazarov, Tifüs hastalığına yakalanmasıyla artık çaresizce ölümü beklemeye başladı ve sevdiği kadının kollarındaki son sözleri yüreğimi sızlattı: "Hoşça kal... Dinle... Biliyorsun o zaman seni öpmedim... Yavaş yavaş biten lambayı üfle ve söndür..."
Bazarov'un ölümünden sonra romanın diğer kahramanları hayatlarına aynen devam ediyorlar. Hatta Arkady, Bazarov'u hatırlamak istemiyor gibiydi. Üzücü ama gerçek.
Bana göre nihilizm çok uç bir anlayış.
SPOİLER İÇERİR
Nihilizmin(hiççilik)savunucusu olan Bazarov karakteri;
Toplumu, basmakalıp düşünceleri, aşkı ve ideolojileri en alaycı tavırla eleştiren bir genç.
Babasıyla apayrı fikirlerin dünyasında yaşarken yine de babasının hayat rutinlerinin, realitelerinin ve yoksulluğun tam içinde Bazorov.
Aşk anlamsız diye düşünürken aşkın ulaşılmaz derinliğinden ve girdabından zor sıyrılır buluyor kendini.
Son sayfalara doğru Bazorov'un iç dünyasının etkisinde onun ruhuyla bir süre yaşamamak mümkün olmuyor.
Puan vermedi
Eserlerinde umut, çaresizlik ve hüsran gibi duyguları yoğun olarak işleyen Turganyev romanlarının zirvesini oluşturan "Babalar ve Oğullar“da adeta yaşadığı bunalımlar çağının insan ruhundaki akislerini çizer.
Eserlerinde zıt kişiliklerin, mutlulukla mutsuzluğun, maddeyle ruhun, iyiyle kötünün çarpışmasını da bütün şiddetiyle hisettirir. "Babalar ve Oğullar"da Turganyev; Nihilist bir kişilik olan Bazarov’un dünyada varolan bütün kuruluşların yıkılması gerektiğini savunarak neredeyse iki kere ikinin dört etmemesi gerektiğini hayal ederken düşünce yapısının tam tersi duygularla oradan oraya savruluşunu izletiyor bize. O kadar ki aşkı bile inkar eden bu kişi bir kadına aşık olduğunu anlayınca kendini inkar etme durumuna düşüyor
İvan Sergeyeviç Turgenyev (1818-1883)
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
