Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
İbrahim Aycan
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
319
Basım Tarihi:
1 Ekim 2004
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Aslı Yayınları
Orijinal Adı:
Ottsı i Deti
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789759002572
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ivan Turgenyev babalar ve oğullar adlı kitabında bir tarafta gelenekçi, romantik, liberal, eskiye bağlı, değer yargıları olan, muhafazakar kesimini ; diğer tarafta nihilist, bireyci, yeniliklere açık, gelenekçi olmayan kesiminin kuşak çatışmasını anlatmıştır. Kitapta özelikle Bazarov karakterinin benimsediği nihilizm akımı, yeni kuşağın gelenekçiliğe boyun eğmeyen, her şeyi sorgulayan, hiçbir otorite ve gücü benimsemeyen, sürekli yeni arayışlar içinde olan bu yüzden de toplumla bir çatışma halinde olan genç kuşağın bir göstergesi haline gelmiştir. Bir yandan da Arkadiy ve Bazarov'un aileleriyle sürekli tartışma hâlinde olmaları, onların düşüncelerini çürütüp kendi doğru bildikleri düşünceleri benimsetmeye çalışmaları ve bunu yaparken saygı çerçevesinin dışına çıkmaları onları saygısız, şımarık, aile bağlarında güçsüz bireyler hâline getiriyor.
Kitapta bir diğer dikkat çeken olay ise Pavel Petroviç ve Bazarov'un arasındaki çatışma. Pavel karakteri gerek giyim kuşamıyla gerek hâl ve hareketleriyle tam bir aristokrasiyi simgeler. Bazarov ise aristokratlardan nefret eder. Bu yüzden ikisinin arasındaki çatışma ve nefret, iki tarafında kendi düşüncelerinden hiç vazgeçmemeleri, birbirlerinin düşüncelerine saygıları olmamaları iki farklı kuşağın aslında birbirlerini hiç anlamadıklarını ve bu yüzden bu çatışmaların hep devam edeceğini gösterir. Aslında bu kitabı okurken bizlerde hangi kuşaktan olduğumuzu, hangi tarafın düşüncelerini benimsediğimizi ya da neyi yanlış neyi doğru bulduğumuzu anlamış oluyoruz.
Ve şöyle bir soru oluşuyor kafamızda " Acaba hepimiz Pavel Petroviç gibileri uğruna Bazarovları mı harcıyoruz ya da Bazarovlar gibileri uğruna Pavel Petroviçleri mi ? "
Roman, kuşak çatışmalarını anlatmaktadır.
İki neslin çatışmasından ilerleyen hikaye, okuyucuya bu kuşak çatışmasının aile ve topluma yansımalarının izleri göstermektedir.
Bugün hala aşina olduğumuz yeni nesil çok farklı veya yeni nesil şöyle, böyle gibi eleştirilere yanıtı aslında hikayenin içinde.
Gelin, hikayeyi biraz daha yakından inceleyelim
Gelenekçi bir aile sahip Arkadiy, öğrenimi tamamladıktan sonra babasının yanına döner.
Birde yanında bir misafirle gelir, akıl hocası da diyebileceğimiz arkadaşının ismi Bazorovdur.
Bu misafir kuşak çatışmasının ana karakteridir.
Bazorov, Nihilist ilkeleri benimsemiş, gelenekçi tabuları karşı çıkan birazda pozitivizm ilkelerine sahip bir karakterdir.
Yıllardır oğlunun özlemini çeken baba, oğlu ve arkadaşını büyük bir heyecan ile karşılar.
Fakat paradigmasının yerinden sarsılacağından ve büyük bir uykudan uyanacağından haberi yoktur.
Hikayenin devamını spoiler vermemek adına yazmayacağım.
Kısacası
Romanda, Nihilizm, Aristokrasi, Statü Farkları, Realizm gibi kavramların psikolojik ve sosyolojik yönlerini ele alan bir eser diyebiliriz.
Son olarak bu eser için şunu söylemek istiyorum..
Heraklitos'un dediği gibi “Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir”
Haftada 1 kitap hedefim doğrultusunda kendimi fazla kasmadan ve yormadan okuduğum bir kitap oldu.. Bir Rus ve dünya klasiği olarak beklentim daha fazlaydı belki, sürüklemesini bekledim öncelikle.. Tercüme farkı bu tür kitaplarda çok etkili olabiliyor, yine de okuma zorluğu yaşamadan bitirdim kitabı..
Adından da anlaşılacağı üzere, babalar ve oğullar; 2 baba 2 oğul.. anne, üvey anne, amca, teyze, kardeş ve hizmetliler sarmalında hepsinin hayatları 2 oğulun arkadaşlıklarıyla kesişiyor. Her Rus edebiyatında olduğu gibi kişiler dönemin siyasi ve toplumsal olaylarıyla kimlik buluyor.. Burada da öyle olmuş.. Ataerkil babalar kuşağı ve onların bu inançlarını yok sayan oğullarının çatışmaları yansıtılmışsa da, sevgi içten içe ön plandaydı anlatılanlarda.. Ve tabii aşk.. hem karşılıksız olanı, hem ebedi..
Asi Bazorov'u bekleyen sonu hüzünle ve itaatkar Arkadi'yi bekleyen yaşamı sevinçle okuyarak bitireceksiniz romanı..
Puan vermedi·319 syf.·
2023 10. kitabı
Rus edebiyatından en beğendiğim kitaptı, ilerde tekrar okumayı düşünüyorum. Okuması cidden zevkliydi, olayları şuan pek anımsayamasamda siyasi mesajlarının olduğu hatırımda. Dinsel görüşleri de barındıran bir kitap. İsminden de anlaşıldığı üzere kuşak çatışması içeriyor.
Babalar ve Oğullar kitabı iki jenerasyon arasındaki hem farklılıkları hem de benzerlikleri ortaya koyan bir kitap olmuş. Günümüzde çok kısa zamanda değişen jenerasyon farklılıkları, bu kitapta çok farklı bir şekilde karşımıza çıkıyor. Keyifli bir okumaydı.
İki oğul, iki baba ve hayatlar . Kitapta ünlenen karakter nihilist Bazarov’dur. Bazıları Turgenyev’in Bazarov’un kendisi olduğunu söyler.Muhteşem bir eserdir. Diyalogları unutulmaz.( Anna Sergeveyna ve Bazarov’un vedalaşması çok üzücüdür) Dönemin Rusyasındaki kuşak çatışmasını anlatır. Siyasal anlamda Babalar , aristok Rusya’yı ; oğullar ise bolşevik Rusya’yı anlatır. Bu şekilde daha bi anlamlı hale gelir.
Babalar ve OğullarEdebiyat
Öncelikle kitabı çok rahat okuduğumu söylemeliyim, okurken hiç sıkıldığımı hissetmedim. İşin ilginç yönü de şu ki hayatım boyunca Bu eserdeki kadar baş kahramanın kenara atıldığı bir eser okumamıştım. Eserdeki babamız da oğlumuz da çok arka planda kalmış sanki. Turgenyev, düşüncelerini yan karakterler üzerinden gerçekleştirmiş. Burada da şu gözüme çarptı; Turgenyev, çatışma diyaloglarını biraz basit kurmuş sanki? Olayın alt metni tam oturmadan çatışmalar başlıyor.
-Merhaba bazarov?
-Nihilistlere merhaba denmez çünkü bizler varoluşçuyuzdur... vs vs
Absürt bir örnek oldu ama herneyse... klasik okumayı seviyorsanız, sıkılmadan 1 2 günde okursunuz.
Babalar ve OğullarEdebiyat
Kitap çok sürükleyici sonu nasıl bitecek diye aşırı derecede merak ederek okuyorsun. Kitapta yeni ve eski nesil çatışması ele alınıyor. Farklı fikir modellerine sahip gençlerin Rusya toplumunu eleştirmesi ele alınıyor. Eğer Rus edebiyatı seviyorsanız ve biraz farklı bir kitap arıyorsanız tam size göre bir kitap.
Arkadi ve Bazarof aileleriyle sürekli bir tartışma halindeler. Hep kendi bildiklerini doğru olduğunu sanıyorlar. Ailelerinin düşüncelerini kabul etmeyip bunun yanında düşüncelerini çürütmeye çalışıyorlar. Bunu yaparkende saygı çerçevesi dışına çıkmaları, onları saygısız,şımarık,aile bağlarından güçsüz bireyler haline getiriyor. Bazarof babasını kaç defa saygısız bir şekilde yanından kovuyor üstelik Bazarof hastayken babası başında beklediği zamanlarda bile kovuyor.
Bazarof nihilizm akımını benimseyen bir karakter. Hiç bir otoriteyi ve gücü kabul etmiyor. Bu yüzden toplumla hep bir çatışma halinde. Diğer bir karakter olan Pavel Petroviç ise konuşmasından, hal hareketlerinden veya savunduğu düşüncelerden olsun tam bir aristokrattı. Yani Bazarof’un nihilizm benimsemesine ters bir durumdu. Bu yüzden ikisinin arasındaki nefret,ve tartışma hat safhadaydı. Bu nefret az kalsın düellodu ikisinin ölümüne neden oluyordu.
Kitap akıcı sizi sonuna kadar sıkılmadan götürüyor. Sınıfsal farklılıkları ve kuşaklar arası çatışmayı konu alan bir eser. İçinde azda olsa aşk konusuda bulunmakta. Aile bağlarının neden güçsüz olduğunu farklı yön ve karakterlerle anlatılmış bir eser. 
Babalar ve Oğullar
Babalar ve OğullarTurgenyev1000Kitap
Fransa hayranı, devrim aşkıyla yanıp tutuşan bir genç ve arkadaşının yaz tatilinde yıllardır görmediği Rus oligark'ı babasının yanına gitmesiyle başlayan hikaye jenerasyon farkı, kuşak çatışması gibi durumları detaylı olarak gözler önüne seriyor... Bolşevik ihtilali öncesi Rusyasını merak edenler için okunası bir kitap keza döneme çok iyi ışık tutuyor...
Rusların kendilerini daha elit seçkin ve ayrıcalıklı görmek için Fransızca konuşmaya çalışması, sürekli Paristen bahsetmeleri aslında bugünümüze bir anlamda ışık tutuyor... Trajı komik olan ise 100 yıl Sovyetlerin egemenliğinde kalan milletlerde bugün Rusça konuşmayı kendileri için bir ayrıcalık sayıp , Moskova hayaliyle yanıp tutuşuyor... Herkesin bir hayali var öyle değil mi?
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
