Yazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Hasan Can
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Ocak 2014
İlk Yayın Tarihi:
1860
Yayınevi:
Tutku Yayınevi
Orijinal Adı:
Первая любовь
ISBN:
9786054756766
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
İlk Aşk
3.215 okunmaTutku Yayınevi · Ocak 2014 · 112 s.
İlk Aşk
1.309 okunmaRen Kitap · Ocak 2018 · 112 s.
İlk Aşk
852 okunmaÖteki Yayınevi · 28 Kasım 2007 · 142 s.
İlk Aşk
629 okunmaİletişim Yayınları · Aralık 2019 · 148 s.
İlk Aşk
548 okunmaVarlık Yayınları · 21 Mart 2017 · 96 s.
İlk Aşk
315 okunmaBordo Siyah Yayınevi · Kasım 2010 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
RUS STEPLERİNDE DERİN BİR TRAJEDİ1000Kitap
genç vladimir sevdalandı zalimin kızına
rus steplerinin aylak takımıyla
gel gör ki kızın gönlü
kaydı müstakbel kayınbabaya
genç vladimir, ne söylese boş
ilk aşkını kaptırdı babasına
nerden bulacak bir daha
aşık olma cüretini, bir başkasına
İlkler unutulmaz diye bir söz vardır. Bu eserde bunu doğrular nitelikte.
3 arkadaş bir akşam otururlarken birbirlerine ilk aşklarını anlatmaya başlarlar. İki arkadaş ilk aşklarını anlattıktan sonra sıra Vladimir Petroviç'e gelir. Ama onun hikayesi biraz farklıdır.
(İpucu içerebilir.)
Vladimir Petroviç henüz 16 yaşında iken yeni taşınan komşuları Zinaida ile karşılaşır ve görür görmez onun çekici güzelliğine tutulur. Zinaida herkesin etkilendiği ve çekici bulduğu bir kızdır ve o da bunun farkındadır. Övülmeyi ve ilgiyi sever, çevresindeki erkekleri bir nevi parmağında oynatır. Vladimir Petroviç'de bunlardan biridir. Gittikçe bu kıza bağlanan Vladimir, tersine Zinaida'nın kendinden uzaklaştığını ve soğuk davranışlar sergilediğini fark eder. Bunun nedenini öğrenmek ister ve olaylar gelişir. Daha fazla ayrıntıya girmemek en iyisi.
İlk Aşk dili, kurgusu ve anlatımıyla kolayca okunabilen; sürükleyici ve bir çırpıda bitebilecek bir kitap. İlk defa Turgenyev okudum ve hoşuma gitti. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
*Aşk, aşk sen ne güçlüsün! Kolayca bağışlanabiliyor, katlanabiliyorsun, işte aşk budur, bu olmalı!..
Turgenyev'den okuduğum ilk kitaptı ve beni sıkan bir kitap olmadı.Zaten kitap çok akıcı.
Bir parti sonrası bir araya gelen üç arkadaşın ilk aşklarından bahsetmesiyle başlıyor kitabımız.Iki kişi ilk aşklarından kısaca bahsedip ilgi çekici olmadığını söyleyince ilk aşkını uzun uzun anlatacak olan isim Vladimir Petrovich oluyor..
Vladimir Petrovich'in ilk aşkını çok güzel anlatmış yazar.Ben severek okudum.Sizlerinde beğeneceğinizi düşünüyorum…
TURGENYEV’DEN KAMÇI EŞLİĞİNDE “İLK AŞK” DERSİ!1000Kitap
Ivan Turgenev ile ilk tanışmam, İlk Aşk ile oldu ve gerçekten çok memnun oldum. Bazı diyalog ve sahneleri eksik bırakarak okuru, gözlemci ve yorumcuya dönüştüren tarzına; metafor ve ironideki o sessiz ustalığına bayıldım. Kitabı okurken kendimi tam anlamıyla bir “şifre çözücü” gibi hissettim ;)
Hikâyemiz, romantik bir aşk anlatısı değil; tam anlamıyla “ilk aşk deneyimlerimiz, aşkı nasıl tanımladığımızı belirler” dersi.
(SPOILER İÇERİR!)
Vladimir, Zinaida’yı ilk gördüğünde elindeki çiçeklerle etrafına toplanan genç erkeklerin alınlarına vurarak eğlendiğini izler. Bu sadece flörtöz bir oyun değil, aynı zamanda bir güç gösterisidir. Vladimir ise bu oyunu izlerken içten içe teslim olan taraftır. Onun için Zinaida’nın parmaklarının alnına değmesi bile bir lütuf gibidir.
Zinaida ise bu oyunun kurucusudur.
“Yukarıdan baktığım birilerini sevmem mümkün değil. Bana boyun eğdirecek biri lazım...” diyen Zinaida, aşkta kendisini yönetecek birini, gücü ve hâkimiyeti arar.
Ve sahneye hikâyenin en sessiz, en kapalı ama en güçlü figürü girer: Vladimir’in babası. Sadece insanlara değil, kimsenin binemediği ata bile hükmeden biri. Onun varlığı bile başlı başına kontrol ve sarsılmazlık metaforu...
Ama tam da buradaTurgenyev’in ustalığı devreye girer. Çünkü anlatıcı Vladimir olsa da, alt metinde aslında babanın hikâyesini okuruz.
Zinaida’nın aşık olduğu kişinin baba olduğunu öğrendiğimiz an, hikâyenin kırılma noktasıdır.
Penceredeki Zinaida ve babasını uzaktan izleyen Vladimir gibi biz de sadece izleriz; diyalogları duymayız. Zinaida’nın boyun eğişini, babanın kamçısının kızın koluna inişini ve ardından dayanamayarak onun yanına çıkışını…
Vladimir o anda şu sonuca varır:
“İşte aşk bu! Seviyorsan katlanırsın.”
Ve o kamçı sahnesi…
Bence kitabın en güçlü metaforu hatta hikayenin
💔Kalbime bir hançer saplanmış gibi hissettim. Onu görebilecek olup görmediğim ve bir daha da asla göremeyeceğim düşüncesi, o acı düşünce karşı konulmaz bir ayıbın tüm gücüyle içimi yakıyordu. "O öldü!" diye tekrar ettim, otelin kapı görevlisine aptal gibi bakarak. Yavaşça caddeye çıktım ve nereye gittiğimi bilmeden yürümeye başladım. Tüm geçmiş günler birden zihnime süzülüp karşımda beliriverdi.💔
Salam dostlar..Tam da bugünün havasına uyğun kitabla geldim.
Heyatda ilk mehebbetinin denizinde boğulan insan olaraq kitabı başqa gözle oxudum.. Vaxtile "Bilinmeyen Kadının Mektubu" ve yaxın günlerde de "Söyüdlü Arx" kitabını oxuyub bitirende ağlamışdım. Çünki men bu cür kitabları oxumuram, yaşayıram.İçimde uşaqlığımın mene miras qoyduğu bir yara var ve her bu mövzuda kitab oxuyanda o yara yeniden özünü "xatırladır".
Bu seferki qehremanımız Vladimir 16 yaşlı bir yeniyetme oğlandır. O özünden böyük "Zinaida"ya vurulur ve onun sevgisini qazanmaq üçün mübarize aparır. Lakin Zinadia başqasına vurulur. Bu sevgi yolunda Vladimir ailesiyle qarşı-qarşıya gelse de yolundan dönmür. Heyat ona öz sert üzünü gösterir ve o bir gün sevdiyi qadını atasıyla görür..
İlk mehebbetin ağrısını içimizde hiss edeceyimiz daha bir romanı sizlere tövsiyye edirem..
İlk Aşk, hüsranla biten hazin bir aşkın öyküsüdür. Öykünün başkahramanı Vladimir Petroviç aşkla, aslında geç sayılabilecek bir yaşta, 16 yaşında tanışır.
Vladimir, benzerine pek çok Rus romanında kolaylıkla karşılaşacağımız o aşina kibar Rus ailelerinden biri olan Petroviçlerin biricik oğludur. Yaşı geçkin ve bedbaht annesi, hatırı sayılır drahoması sayesinde, kendisinden yaşça epeyce küçük ve pek çok açıdan üstün bir erkek olan babasıyla evlenebilmiş ve bu hilkat garibesi evlilikten sevgili Vladimir dünyaya gelmiştir.
Bu yapısal bozukluğu, aile içi iletişimsizlikle neticelenerek durağanlaşmış Petroviç ailesi 1883 yılının yaz tatilini geçirmek üzere taşrada bir yazlık kiralamışlardır. Vladimir, annesinin ve babasının ilgisinden azade, kaygısız kayıtsız üniversite sınavlarına hazırlanmaktadır. Sayfiyede geçirdiği ilk haftalar boyunca bol bol kır gezileri yapmış, ergen ruhunu dinlemiş ve dinlendirmiştir. Yaz mevsimiyle yeniden canlanmakta olan doğa, taşrada bir başına gezintiler yapan ergen Vladimir’in tüm bedenini ve ruhunu olası bir aşkın taarruzuna karşı savunmasız ve açık bir hale getirmiştir.
Zira bu taarruz fazla gecikmez. Kır hayatının o sonsuza uzanan dingin günlerinin birinde, Prenses Zasenika ve avenesi Petroviçlere komşu gelir. Kır gezilerinin haricinde ki en büyük aksiyonu tüfeğiyle karga kovalamak olan Vladimir bir akşam vakti kargalarla olan hesabını görmek üzere bahçeye çıktığında artık kendisi için çok geçtir.
Hemen komşu bahçede yine Rus romanlarında sıkça rastladığımız ve Rus erkeklerinin karşısında küçülmekten derin ve karşı konulmaz bir haz duydukları o zalim güzellerden biri, tüm ihtişamı ve ışığıyla çevresinde uçuşan pervanelere zulmetmektedir. Işığın kuvveti 16 yaşındaki Vladimir’i değil etrafında döndürmek büsbütün kör edecek kudrettedir.
8/10
2021 800. kitabı
Fakir oğlan sosyete kız kombinasyonunu hiç anlamıyorum. Daha mı etkili olduğunu düşünüyorlar, yoksa imkânsız olarak gözükse de siz de yürüyün diyerek gaza mı getiriyorlar belli değil.
Kitaptaki olay örgüsü başlarda çok tahmin edilebilir şekilde ilerliyor tabi ki. Kitabın adı sanı belli sonuçta, ekstra bir durum yok. Burada önemli olan nasıl aktarıldığı.
Turgenyev basit bir hikâyeyi çok güzek ruh halleriyle özümseterek sade ve yalın bir eser orataya çıkarmış. İşin ustalığı da burada zaten, yoksa hikâye klişe.
Sonu çok güzeldi bence.
Benim için bu eseri okumak, ilk aşkın o toz pembe bulutları arasında gezinmekten ziyade, bir gencin çocukluktan yetişkinliğe geçişindeki o sancılı ve travmatik kırılmaya tanıklık etmekti. Turgenyev, Rus edebiyatının o ağırbaşlı ama bir o kadar da derin üslubuyla, sevginin sadece bir lütuf değil, aynı zamanda yıkıcı bir güç olabileceğini yüzüme bir tokat gibi çarptı.
Vladimir’in Zinaida’ya olan o saf ve körü körüne bağlılığının, aslında bir saplantıya ne kadar kolay evrilebildiğini görmek beni derinden düşündürdü. Zinaida karakteri, sadece bir arzu nesnesi değil, çevresindeki tüm erkekleri parmağında oynatan, hem kurban hem de cellat olabilen o karmaşık kadın figürünün mükemmel bir yansıması. Kitaptaki o meşhur "kamçı" sahnesini okurken, aşkın içinde barındırdığı mazoşist eğilimleri ve otoriteye duyulan o garip açlığı hissettiğimde, yazarın psikolojik tahlillerindeki acımasız dehasına bir kez daha saygı duydum.
Herkes ilk aşkını mutlaka hatırlar. Eğer kalıcı izler bıraktıysa. Benim ilk aşkım da kahramanımızın aşkına biraz benziyor. Ortaokulda beş arkadaş aynı kıza aşık olmuştuk ve kapısında köle gibi dolaşıyorduk.
Aşkın insanı düşürdüğü durum çok güzel yansıtılmış. Kadın erkek fark etmez, bir taraf mutlaka çile doldurur. Fazla ipucuna gerek yok. Mükemmel sadelikte yazılmış, su gibi akıp giden güzel bir roman.
8/10
2018 57. kitabı
Ilk aşk okuduğum 2. Turgenyev kitabı. Biraz babalar ve ogullar'ın gölgesinde kalmış bir kitap. Ama kesinlikle çok başarılı.
16 yaşında bir gençten aşkı okuyoruz. Kısacık ama dolu dolu bir kitap.
Ben cok severek okudum. Daha önce Turgenyev okumayanlar için ozellikle öneririm.
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
