Romanı okurken belli boşluklar ve atlamalar varmış hissiyatına kapıldım.Ama konusu itibarıyla oldukça dikkat çekici.Yazarın diğer bir romanı olan Fatih -Harbiye’deki gibi kahramanın aklının başına başka bir kadının anlattıklarıyla geldiğini görüyoruz.Mebrure adındaki bir genç kızın İstanbul’daki akrabalarının yanına babasını aramak için gelmesiyle roman başlar İstanbul’daki bu aile kendi kültürlerine sırt çevirerek rahat bir hayat sürmektedirler bu ailenin oğlu olan Behiç Mebrure‘nin gönlünü çalmak ,diğer kızlar gibi onu da kandırmak ister ilk başlarda ondan uzak duran Mebrure Behiç’in değiştiğini göstermek için yapmış olduklarından etkilenir onunla evlenmeye razı olacağı sırada bu akrabalarının evinde tanıştığı Nadir’in aracılığıyla Belma‘nın yanına gider Belma ona Behiç’in yaptıklarını anlatır Belma Behiç’ten frengi hastalığını kapmıştır ve bu hastalık çocuklarına da bulaşmıştır Behiç hiç istememesine rağmen Belma çocuğu doğurur ve Behiç bir gün onu zorla alarak diri diri toprağa gömer Belma başına gelenlerin Mebrure ‘nin de başına gelmesini istemediğini söyler ve daha sonra yanında bulunan zehri içerek intihar eder Mebrure Belma sayesinde kurtulmayı başarmıştır daha sonra babasının yaşadığına dair bir mektup alır Amasyaya babasının geçeceğini onu da yanına çağırdığını okur gelebilmesi için gerekli parayı da ona iletir. Mebrure sevinç içinde bu güzel haberi Fahri ve Nadir’e iletir ve Nadir Amasya’ya babasının yanına Fahri ile gideceğini söyler mutlu tebessümleri ile roman sona erer.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.