Uzun zamandır herhangi bir kitap için inceleme yazmamıştım. Neden bu kitap için böyle bir şey yazmak istediğimi de bilmiyorum. Çok mu beğendim? Hayır. Nefret mi ettim? Hayır. Sanırım bunu yazma sebebim, uzun zaman sonra ilk kez kitabın anlatıcısı/başrolü olan karakterle hiç bağ kuramamış olmam. Kitabın diliyle veya temasıyla ilgili herhangi bir sıkıntım yok. Gayet akıcıydı, konusu da ilginçti fakat June karakteriyle empati yapmakta o kadar zorlandım ki bir noktada dümdüz kötü birisi olduğuna kanaat getirip üzerine düşünmeyi bıraktım. İnsanlar hata yapabilir, hep böyle düşünürüm. Hele de kurgu bir dünyada, karakterlerin yaptıkları hatalar daha affedilir oluyor sonuçta çünkü tüm iç dünyasını görüyorsun, motivasyonlarını anlıyorsun ama June yaptıklarını haklı çıkarmaya çalışırken ona hak verdiğim tek bir an bile olmadı. En kötüsü de asla durmak bilmedi, insan bir noktada durup pişmanlığıyla baş başa kalmayı bilmeli. Geçmişte yaşadığı ve öfkesini anladığım olaylar var elbette ama bunları anlattığında bile her kelimesi kendi haklılığını kanıtlamak için konuştuğu hissini verdi. Yazar bu konuda ne düşündü, karakteri böyle mi inşaa etmek istedi gerçekten fikrim yok ama gri bir karakter yazmayı istediyse de benim açımdan başarısız oldu çünkü bence dümdüz karanlık bir karakter June. Bunun haricinde, kitabın benim açımdan temel sorunu kitapta bağ kurabileceğim tek bir karakterin bile olmaması. Sadece Athena'nın annesine duyduğum saygı kitap boyunca hiç değişmedi. İlk andan son ana kadar gerçekten kızının yasını tutan, June ve Athena ile ilgili söylentiler çıktığında bile çizgisinden çıkmadan kendi doğru bildiğini yapan bir karakter olduğu için onu çok sevdim.
Dediğim gibi, benim açımdan eksik kısımları olsa da okumaktan keyif aldığım, dili ve konusu ağır olmayan bir kitaptı. Kesin okuyun demem ama vaktiniz ve merakınız varsa bir bakabilirsiniz derim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.