Devrik dil, gözlemci ve realistik anlatım. Kısa, parçalı ve bazen tamamlanmamış halde cümleler yer alır. Çok kısa öykülerden oluşmasına rağmen okumanın bir türlü akmadığı, okuyucuyu tekrar bir önceki cümleye döndürerek zihinde geziniyormuş hissini yaşatır. Kitap bittikten sonra akılda bir ya da iki öyküsü kalıyor. Diğerleri birbirinin içinde gibi muğlak, geçişli, birbirine karışan yapıda sanki tek bir hikayeden oluşuyor gibi izlenim uyandırıyor. Sait Faik bence kolay okunan bir yazar değil.
En sevdiğim öyküsü "Kameriyeli mezar"dı.