·128 syf.····Okunma: 18 Temmuz 2025 22:13 Öncelikle şunu belirtmek isterim ki ruh halimle kitabı okuduğum zamanı iyi denkleştirmişim. Çünkü her satırda Werther’in duygu ve düşüncelerini en derinine kadar özümsedim ve işte bu benim de benliğim diye içten içe haykırdım.
Şöyle bir göz gezdirince herkes genelde duyguların bu kadar derin olmasından yakınmış ama bence hepimizin içinde az biraz da olsa o kimsesiz Werther var ve bize bir anlamda, belirli noktalarda eşlik ediyor.
Canım Werther, yaşadığın her şeyi bu kadar büyük yaşaman o kadar tanıdık geldi ki bana, kendimi kendime hatırlatmamda çok yardımcı oldun, iyi ki şuan karşılaştık.
Kitabın sonlarına geldikçe 'hayır, böyle bitmesin' diye, kendime kendime sayıklayıp durdum. Sanki hanemden ve çok yakınımdan birini kaybetmişim duygularına kapıldım. Andrey'e ulaşamamış bile olsan hemen yanında yerini aldın, canım Werther.
Günlerdir seninle vedalaşmaya çalışıyorum, çabalıyorum. Şunu da belirtmek isterim ki: hep benimle yaşayacaksın bundan zerre şüphen olmasın …
Hoşçakal Werther, benim için çok derin ve onurlu bir yolculuktu.