1981 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi olan Elias Canetti, yirminci yüzyılın en büyük aydınlarından biridir.
Büyük bir romanın (Körleşme) ve büyük bir toplumsal kuram yapıtının (Kitle ve İktidar) yazarı olarak tanınır daha çok. Canetti'nin özyaşamöyküsünü kaleme aldığı bu eserde de yetkinliğini görüyoruz.
Kurtarılmış Dil’de, sanatçının bir genç adam olarak gelişmesini biçimlendiren olayları, kişilikleri (özellikle de Canetti'nin annesinin kişiliğini) ve entellektüel etkileri gözler önüne serilmekte, yazarın kişisel geçmişinin ve ondaki yaratıcılığın gelişminin arayışlarla dolu bir portresi oluşturulmaktadır.
Düşünürü daha iyi tanımak için iyi bir kitap. Kendi kaleminden kendini anlattığı bir kitap.
Bu eserde çokça dikkatimi çeken bazı özdeyişlerini aşağıya almak istiyorum, çünkü çok değerli anlamlar içeriyorlar:
*Büyükbabam, öldürme suçu asIa bağışlanamaz, diyordu, çünkü ölen, bir daha asla bağışladığını söyleyebilecek konuma gelmezdi.
*Bütün önyargıların nedeni başka önyargılardır; ve oluşan önyargıların çoğu, karşıtlarından kaynaklanmıştır.
*Hiçbir korku kaybolmaz ama onun gizlendiği yerler bir bilmecedir.
Çünkü bence bilgi kendini gösterme arzusundadır, gizli bir varoluş olarak kalmayı kabul etmez, buna karşı savaşır. Ben, dilsiz bilgiyi tehlikeli bulurum, çünkü suskun bilgi giderek daha da dilsizleşir, sonunda sır haline gelir, o durumda da bir sır olarak kalmasının öcünü almak zorundadır.
*Bir şeyin gerçekten ve de tamamen ölü olabileceğine inanmadım.
*Her şeyi öğrenmek! Her şeyi öğrenmek! Bunu hiç kimse başaramaz. İnsanın öğrenmeyi bırakıp bir şeyler yapması gerekir.
*İnsan, belki bir düşmanla karşılaşırım diye, yürekte kin, cepte taş taşımamalıdır.
Ancak alınacak "ders"i almamız için duygularınıza ve davranış biçiminize ters düşmesi gerekir, sonra da dersin "alınması" için kafanızda uzun bir süre yaşaması, ansızın sizi sarıp hamle yapması gerekir.
*Kaslarıyla gurur duyan insanları ciddiye alamıyorum, onları garip, hatta gülünç hayvanlar olarak kabul ediyorum.
Kitabın isminin özgün bir anlamı var aslında. Hepimizin içinde kışır kıpır hareketlenen ama çoğu zaman kıvamına varmadan ifadelere dökülen bilincimizin tercümanı olan bir şey. Bilincimizin görünüşe çıkan hali.
Erken ifade edildiğinde ham kalır, geç ifade edildiğinde bayatlanır.
Altın oranını(Aristo) bulmak yazara, düşünüre, hepimize düşer.
Bu anı yakaladığımızda türümüzün belleğini konuşturmuş olacağız. Bununla insanın kendisini kurtaracağız, dilini kurtararak onun kendini doğru ifade edebilmesini sağlamış olacağız.
Keyifli bir kitap.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.