Berta’nın mı romanı yoksa Tómas’ın mı ? Üstünkörü okunabilecek sıradan bir casusluk romanı mı acaba? Aile , sırlar, söylenemeyenler, merak , hizmet tutkusu /alışkanlığı , gücün emrinde sorgulamadan yaşamak… Kime göre neye göre sorumluluk, hangi sorumluluk diğerlerinin önüne geçer, aile kavramından daha önemli mi , yaptıkların /yapacakların kaybettiklerine değer mi?
Ya kandırılmışlık hissi, bunca zaman yaptıklarının temelinde bir hile/kandırmacanın yatması…
Kurum olarak evlilik mi yoksa yüreğinin yaşattığı mı?
Bir hayalet gibi yaşamak ve bir gün yok olmak(!) ve hayatına olduğun gibi (eksikliklerle de olsa) devam edip mantığa büründürdüğün her şeyi çok özlemek (ne kadar hakkın varsa)
Seçtiğin yol ve kaybettiklerin hepsi senin eserin, bu kadar yabancılaşma, bekleyişin acımasızlığı, geri döneni affetmeye yeter mi?
Edebi olduğu kadar felsefi , uzun uzun anlatımı ile bazen yorucu ( ama yorulmayı hak ettiren bir eser) , tekrarları ile of dedirten ama Marias üslubuna yabancı olmayanların çok seveceği bir eser . Bu arada psikolojik çözümlemeleri de sana bırakıyor ki boş kalıp , aklın başka yere kaymasın..
Çok mu anlattım ne ? Artık okumalısınız
·
511 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hocam sizin incelemelerinizi anlamak için de incelemeye ihtiyacımız var:) “seçtiğin yol ve kaybettiklerin hepsi senin eserin” bu cümleye hak verdiğimizde kendimizi fazla önemli görmüş olur muyuz?
Hasan Sabah
Gönderi Sahibi
Bence zaten fazla önemliyiz biz , her şeyin her üzüntünün ve kırgınlığın ve sonrasında toplanamamızın kaynağı kendimize “fazla” önem vermediğimiz … Lütfen bizden ‘özümüzden “ daha kıymetlisi yok.. çünkü siz yoksanız önem verecekleriniz/verdikleriniz de yok! Bu arada kendi çapımda ne hissettiysem yazıyorum işte 😀😀😀