Düşler ve Dekadans1000Kitap
170 küsur sayfayı bitirmek pek kolay olmadı. İştah uyandırmayan ve sürükleyiciliği engelleyen fazla hikaye ile karşılaştım. Bunun bir noktada sebebini, koleksiyondaki hikayeler arasındaki özün ve hayali bütünselliğin çok değişken olmasına bağlıyorum; ama tek açıklaması bu olamaz. Çoğunlukla bunaltan ve sıkan öykülerin arasında, kendince başarılı ve sürükleyici parçalar da var. Ama maalesef bunlar, kitabın sonunda insanın damağında oluşan yoğun tat değil.
Kitap, sıklıkla normal ile anormalin birlikte yaşandığı grotesk olaylar ve imgelerden oluşuyor: Acı, intihar -hem fiziksel hem fikirsel- trajedi, trajikomik ve fantazya ile bir macabre övgüsü şeklinde. Düşsel anlatım ve temalar aşırı baskın; ve bu, çoğu zaman yazarın okuyucuda yaratmaya çalıştığı bunalım ve yoğunluk yerine, gereğinden de fazla düşsel ve karmaşık bir anlatıya dönüşüyor. Bu sefer kitaptan bunalıveriyorsunuz.
Geri kalan bazı öykülerde ise, çok güzel insana değindiğini düşünüyorum. Okuyucu olarak kendinizden ve insan olmaya dair notalar bulabiliyorsunuz. İnsanlığın gizli ve çıplak yönlerini, hayattaki çıkmazları ve saçmalığı, kusurları ve bozgunluğu, gerçek ile fantezi arasında dokuyarak başarılı sunan öyküler de mevcut.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.