Düşler ve Dekadans1000Kitap
170 küsur sayfayı bitirmek pek kolay olmadı. İştah uyandırmayan ve sürükleyiciliği engelleyen fazla hikaye ile karşılaştım. Bunun bir noktada sebebini, koleksiyondaki hikayeler arasındaki özün ve hayali bütünselliğin çok değişken olmasına bağlıyorum; ama tek açıklaması bu olamaz. Çoğunlukla bunaltan ve sıkan öykülerin arasında, kendince başarılı ve sürükleyici parçalar da var. Ama maalesef bunlar, kitabın sonunda insanın damağında oluşan yoğun tat değil.
Kitap, sıklıkla normal ile anormalin birlikte yaşandığı grotesk olaylar ve imgelerden oluşuyor: Acı, intihar -hem fiziksel hem fikirsel- trajedi, trajikomik ve fantazya ile bir macabre övgüsü şeklinde. Düşsel anlatım ve temalar aşırı baskın; ve bu, çoğu zaman yazarın okuyucuda yaratmaya çalıştığı bunalım ve yoğunluk yerine, gereğinden de fazla düşsel ve karmaşık bir anlatıya dönüşüyor. Bu sefer kitaptan bunalıveriyorsunuz.
Geri kalan bazı öykülerde ise, çok güzel insana değindiğini düşünüyorum. Okuyucu olarak kendinizden ve insan olmaya dair notalar bulabiliyorsunuz. İnsanlığın gizli ve çıplak yönlerini, hayattaki çıkmazları ve saçmalığı, kusurları ve bozgunluğu, gerçek ile fantezi arasında dokuyarak başarılı sunan öyküler de mevcut.
Reklam
Grotesk, Tuhaf ve Romantik1000Kitap
Üstteki ana üç kavram, kitabın çekirdeğini sunan kelimeler olabilir. 288 sayfa ile bunu yapmaya çalışan kitabın orijinalinde, 2001 yılında ilk basımının yapıldığı düşünürsek, 80'ler ve 90'larda gelişip 2000'li yıllarla beraber iyice patlama yaşayan postmodern topluma, yazar tarafından yapılmış tüketim kültürü eleştirisi olarak okumak mümkün. Hızlı ilerleyen, değişen ve küreselleşen dünyaya karşılık olarak yabancılık, iletişim bozukluğu, kopukluk ve yüzeysel etkileşimden dem vuran, bu anlaşılmazlık ve uzaklık hissini göze sokan grotesk bir alegori; insan ve toplum anlatısı denilebilir. Çevre bilinci, türler arası etkileşim, insan ve hayvan olmanın değeri üzerine düşündüren, hatta hepimizin alışkın olduğu bu 'insan' benmerkezci türsel farkın ve üstünlükçü bakış açısının, şayet bir üçüncü tür olsaydı, nasıl algılanacağına dair ışık tutan ve bununla ironik bir ders verme gayesi güden bir kitap. Eleştirerek, dokundurarak didaktik ve aktivist bir amaç taşıyor.
Bunun dışında, neden 7 verdiğimi merak eden varsa da, başlangıçtaki gizemini ve kendine özgü o tuhaf/gerilim havasını orta sayfalarda hızla kaybetmeye başladı. Bunun sebebini, bir 'şeyler' anlatma derdinde olan kurgulardan olması şeklinde yorumluyorum. Açıkçası doğal akışında fanteziyle mest olmak varken, iyice belirginleşmeye başlamış didaktik tema aldığım hazzı sekteye uğrattı. Ve onun da bir parçası olarak temayı desteklemesi için verilmiş gibi duran sıkıcı romantize kısımlar gözüme sokulmaya başlanınca soğudum. Bir süre ara verip öyle bitirdim. Bunları saymazsam, bütüne bakıldığında kesinlikle okunmaya değer alışılagelmedik ve ilginç bir anlatı.
