"İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir."
diyor Ömer'e hayat veren kalemiyle Sabahattin Ali.
Hani hep denir ya "özünde iyi biri aslında." Oysa derim ki, özünde herkes kendince zaten iyidir. Önemli olan, insanın dışında ne yaptığıdır.
Mesele iyi olmak değil belki de kötülüğü seçmeme, her şart ve koşulda dirayet göstererek direnme, mücadele etme.
Çünkü çaresizlik içindeki Ömer'in de söylediği gibi,
"İçimizde şeytan yok.. İçimizde aciz var... Tembellilk var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir șey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var..."
Bir insanı yolundan idealinden döndürmek, hayat görüşüne uymayan davranışlara mecbur bırakmak, muhtaçlık yaratmak, hak yemek, adaletsiz davranmak da kötülüklerin en büyüğüdür.
En kötüsü de Ömer gibi "hayır" diyememek, içinde iyilik varken kötülüğü durduramamak ya da mücadele etmemektir. Ve bu insanın da kendine yapacağı en büyük kötülüktür.
Sabahattin Ali, insanın iç catışmalarının dışa vurumunu anlattığı İçimizdeki Şeytan romanıyla, davranışlara yansımayan iyiliğin harcanmışlığını etkileyici bir karakterize yöntemiyle anlatıyor.
Günlük, olağan ve gerçekçi bir hikaye...
Bazen üzülerek, bazen kızarak, bazen de anlayarak ama her satırını keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Tercih edecek olanlara da keyifli okumalar diliyorum.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.