İnsan özgürse, neden bu kadar kötülük var?
Tanrı varsa, neden masumlar acı çeker?
Ahlakın kaynağı nedir, cehennem nedir, bağışlamak ne demektir?
Fyodor Dostoyevski, 
Karamazov Kardeşler kitabında bu sorulara cevap vermektense bizi bizzat o sorularla baş başa bırakır. Çünkü belki de sorular, cevaplardan daha değerlidir.
Roman baştan sona bir başyapıt niteliğinde.
Toplumsal değerlerden bireysel vicdana, dinin gölgesinden insanın kendi gölgelerine kadar birçok hassas noktaya dokunuyor.
İyilik ve kötülük gibi görünenlerin hangi gözle, hangi yürekle ve hangi bağlamda tanımlandığını sorgulatır bize.
Ve aslında şunu fısıldar:
İnsan, yargıladığı kadar kendini tanır; affettiği kadar insan olur.
Ancak tüm bu felsefi derinliğe rağmen roman, finalinde okuyucuyu bir miktar hazırlıksız yakalıyor.
Okuduğunuzda son cümleme hak vereceksiniz :)
Fyodor Dostoyevski, Karamazov Kardeşler kitabında bu sorulara cevap vermektense bizi bizzat o sorularla baş başa bırakır. Çünkü belki de sorular, cevaplardan daha değerlidir.
Roman baştan sona bir başyapıt niteliğinde.
Toplumsal değerlerden bireysel vicdana, dinin gölgesinden insanın kendi gölgelerine kadar birçok hassas noktaya dokunuyor.
İyilik ve kötülük gibi görünenlerin hangi gözle, hangi yürekle ve hangi bağlamda tanımlandığını sorgulatır bize.
Ve aslında şunu fısıldar:
İnsan, yargıladığı kadar kendini tanır; affettiği kadar insan olur.
Ancak tüm bu felsefi derinliğe rağmen roman, finalinde okuyucuyu bir miktar hazırlıksız yakalıyor.
Okuduğunuzda son cümleme hak vereceksiniz :)
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.