Ve sen gittin, gidiyorsun ben yalnız değil yapayalnız kaldım, kalıyorum. Bana bunu yaptın, yapma. Ben artık yorgunum gel avut beni gerekirse yalanla, gerekirse gerçekle ama lütfen beni kör karanlığa itip, beni kör kuyularda yalnız bırakma. Ben hayli yorgunum gitme dur, beni sev sadece beni sev. Yanımda kal gerekirse öpmem , gerekirse elim eline değmez lütfen dur gitme. Beni hem sensiz hem bensiz bırakma gitme ne olursun. Sen gidersen Yalınızca evsiz değil, sensiz de kalırım en çokta bensiz kalırım lütfen gitme. Gerekirse beraber ağlar, beraber güleriz ben sana yeri geldiğinde dost olurum, sırdaş olurum karanlık ve soğuk kış günlerinde ana olup üşütmiyesin diye üzerine yorganı çekerim, baba olurum sabah şafak vaktinden önce uyanır işe giderim kimseye muhtaç olma diye. Gel sen toprak ol, ben seni acıtmadan üstüne usul usul yağayım, filizlensin diye topraklar sen gitme ben içerdeki abajur vazo olurum. Ama sen gitme, senin ışığın olurum, karanlıktan aydınlığa çıkman için...
Mehmet Can ÖZPINAR
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.