İnanç dolu kalpler yalnızca bir umutla yaşar.
Kitabın içeriğini çok incelemeden öylece alıvermiştim kitabevinden. Ancak okudukça aslında bambaşka bir içeriği olduğunu, Filistin'de imanın aşkıyla kavrulmanın yanı sıra bir insana duyulan aşkın da vurucu olduğunu gördüm. Çünkü savaş, her ne kadar vatanla ilgili olsa da içindeki insanlar hala o vurucu duyguları yaşamaya devam ediyor: hüzün, özlem ve en çok da aşkı.
Filistin, ismindeki kız karakterimiz şımarık ve iyi bir aileden gelme. Onun yüreğinde Filistin gibi bir dert yoktur, insanların acısını anlamaya çalışma yoktur. O sadece zorla gittiği hukuk fakültesinden avukat ünvanıyla mezun olup bürosuna oldukça geç gidip oldukça erken gelmeye çalışan, ismine karşı hiçbir samimiyet beslemeyen genç bir kızdır. Abbud'un davasıyla ilgilenmeye başladığında hem zihniyeti hemde içinde vermiş olduğu savaş yavaş yavaş değişmeye başlar. Gerisi de spoiler olur :)
Yazarın sanatsal,şiirsel diline bayıldım. Okudukça içine çeken, o dertle kavrulan birinin kalemi etkileyiciydi. Bu tarz kitaplar okumaya zaman zaman ihtiyacım olduğunu hissediyorum.
Karakterlerde en vurucu nokta Allah'a kendilerini teslim edişleriydi. Allah'a duydukları güven o kadar güçlüydü ki keşke bende onların sahip olduğu bu güçlü duyguya daha da tutunabilseydim. Ancak nefis işte, Allah'a inansan bile ümitsizliğe düşmemize neden oluyor. Oysaki Allah tek gerçek yoldur, onun yolundayken şüphe etmemen, umutsuzluğa kapılmaman gerekir. Böyle kitaplar bana bunu hatırlattıkça kendimi daha suçlu hissettiriyor ve bu yönümü geliştirmem gerektiğini gösteriyor.
Abbud'un teslimiyeti beni en çok etkileyendi. Allah'a kendini adayışı, duyduğu güven en güzeliyse Filistin'e duyduğu aşktı.
Kesinlikle tavsiyemdir.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.