Selam Bugün size hayatın içinden, yaşanılmış ve yaşanılmaya devam eden hayatın bir kesitini anlatan 9.5 Hafta ile geldim.
İpek Kocaman'ın kalemi ile tanışma kitabım oldu. Kitapta kendi hayatını, yaşadıklarını, dünü ve bugününü, hissettiklerini anlattığı için aslında sırf kalemi ile değil, kendisi ile de tanışmış oldum
Kitabı okudukça yaşayan ve kadar güçlü bir kadın olduğunu anlıyorsunuz. "Güçlü kadın" tabiri dile kolay aslında... Güçlü kadın olmanın zorluklarını ancak yaşayan bilir...
Henüz bir yaşında iken babasını kaybeden, kalp rahatsızlığı, ameliyat, kontroller arasında büyüyen ve sonra aniden annesini de kaybeden bir genç kadın. Yavaş yavaş başlayan, standart bir rahatsızlık belirtileri olarak yorumlanan durumlar sonrası yaşadıklarını, tedavi sürecini ara ara geçmişe giderek, içsel dünyasına bizi konuk ederek anlatıyor yazarımız. Fiziksel olduğu kadar insanın psikolojik olarak da nasıl etkilendiğini gözlemliyoruz. Bu noktada sadece hasta için değil yakın çevresi için d çok zor bir durum. Bir yandan destek olmak isterken diğer yandan da onun için güçlü olmak zorundalar
Yazarın ameliyatı ve sonrasında yaşadıklarını okurken ben de kendi ameliyatım ve sonrasını düşündüm. Tabii ikisi kıyaslanamaz çünkü benim tiroid operasyonuydu. Ancak psikolojik olarak benzer etkileniyor insan. Ben en çok ameliyat sırasında taşikardi atağı geçirirsem olacaklardan korkmuştum. Kendimde olamayacaktım ve kontrolüm dışında bir şeylerin yaşanmasından nefret ediyorum Ameliyat sonrası kendime tam olarak gelmemn uzun sürdü. Sonrasında Dr la konuştuğumda ameliyat boyunca taşikardim olduğunu söyledi. Neyse ki sağ salim uyandım.
Arka kapakta yazan "yaşamla ölüm arasındaki dans" sözü çok hoşuma gitti. Son nefesi verinceye kadar bu dans hepimiz için devam edecek , önemli olan danstan keyif almak. Yazara sağlıklı ve mutlu bir ömür diliyorum, kaleminize sağlık
Dipçe: Kapak illüstrasyonuna bayıldım