Kitap üç menkıbeden oluşuyor. Benim en çok ilgimi çeken ve düşündürten sonuncu hikaye olan ‘ölümsüz kardeşin gözleri’ oldu. Stefan Zweig bu hikayesini hint felsefesinden özellikle 
Bhagavad - Gita esinlenmiş ve ve bu felsefiyi çok iyi özümseyerek bu hikayeyi oluşturmuş. Hikaye Virata adlı bir savaşçının bilmeden öldürdüğü kardeşinin gözlerini hayatında eylemde bulunduğu ve bu eylemiyle başkalarının hayatını değiştirecek kararlar verdiğini anladığı her anda görmesiyle başlar. Virata özgür iradesiyle başkalarının hayatlarını değiştirmeye yönelik kararlar vermemek için türlü yollar denesede sonunda özgür iradesinin ondan alındığı ve sadece emirlere uyduğu zaman içsel huzura erebileceği fark eder. Çoğu insan gibi benimde zıt görüşe sahip olabileceğim bu sonuç hikaye içinde o kadar mantıklı bir temele oturtulmuş ki insan düşünmeden duramıyor.
Bhagavad - Gita esinlenmiş ve ve bu felsefiyi çok iyi özümseyerek bu hikayeyi oluşturmuş. Hikaye Virata adlı bir savaşçının bilmeden öldürdüğü kardeşinin gözlerini hayatında eylemde bulunduğu ve bu eylemiyle başkalarının hayatını değiştirecek kararlar verdiğini anladığı her anda görmesiyle başlar. Virata özgür iradesiyle başkalarının hayatlarını değiştirmeye yönelik kararlar vermemek için türlü yollar denesede sonunda özgür iradesinin ondan alındığı ve sadece emirlere uyduğu zaman içsel huzura erebileceği fark eder. Çoğu insan gibi benimde zıt görüşe sahip olabileceğim bu sonuç hikaye içinde o kadar mantıklı bir temele oturtulmuş ki insan düşünmeden duramıyor.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.