William Shakespeare’in en güzel trajedilerinden biri.
Başlangıçta çok varlıklı biri olan Timon sürekli insanlara yardımcı olan, onlar evinde ziyafet çeken biridir. Sürekli dostlarına pahalı hediyeler gönderen, fidye ödeyerek insanları tutuklamaktan kurtaran Timon sürekli servetini başkası için harcayan ancak sadece harcayan asla almayan biridir.
Hazıra dağ dayanmaz, misali tüm servetini tüketerek zamanında iyilikte bulunduğu insanlardan borç ister.
Trajik hata , parasının bir gün tüketebileceğini düşünmeden sürekli harcamasıdır.
Dostlarından hiç birisinden en ufak bir yardım alamaz. Yardım alamadığı gibi daha önce yardımda bulunduğu insanlar onundoğru yapmamakla itham eder, kötülerler. Durum karşısında kötüleşen Timon’un evinin önüne artık alacaklılar birikmiştir. Timon, kahyasına tekrar bir ziyafet çekeceğini söyleyerek daha önce ağırladığı herkesi davet eder. Ziyafete katılanlara kapalı tabakla Zigetvar sofrası kurulur. Timon önce bir konuşma yapacaktır. Tabaklarını açmalarını söyler. Sadece su vardır tabaklarında. Konuşmasında hepsini en kötü söz ve beddualarla hakaret eden Timon onları kovarak kendisi de ıssız bir mağaraya çekilerek insanlardan, toplumdan kaçar. Doğadan edindiği besinlerle yaşamına devam eder. Mağaranın girişinde saklanmış bir torba da altın bulur. Onu da Atina’daki yozlaşmış bürokrasiye başkaldıran Aklibiades ve askerlwrine verir. Atinalılar onu ziyaret ederek gelip başlarına geçmesini ve Alkibiades’e karşı kendilerine liderlik yapmalarını isterler ancak Timon tamamen uzaklaşır onlardan. Alkibiades Atina’yı teslim alır. Timon’u ziyarete gelinir ancak öldüğü görülür. Kendisine bir anıt mezar yaptırılı ancak anıt mezarın yazılarını Timon dağa önce kendisi hazırlamıştır.
Şöyle demiştir:
"Zavallı bir canın zavallı bedenidir burada yatan;
Adımı sormayın, dünyada kalan geberesi alçaklar!
Sağken bütün insanlardan iğrenen Timon yatıyor burada;
Geçerken söv sövebildiğin kadar, ama geç git, durma!"
Genel insan davranışları üzerine irdelemeleri değerli.
Okunması ve izlenmesi gereken bir eser.